Rijkskanselier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Otto von Bismarck, de eerste Rijkskanselier van Duitsland

Rijkskanselier was tussen 1871 en 1946 de titel van het hoofd van de Duitse regering. Hij was van 1871 tot 1918 voorzitter van de Reichsleitung en van 1919 tot 1945 van de Rijksregering. Zijn ambtskantoor was de rijkskanselarij.

In de korte tijd tussen de afdanking van de keizer op 9 november 1918 en het in werking treden van de Grondwet van Weimar op 11 augustus 1919 had de regeringsleider een andere titel. De Raad van Volkscommissarissen had twee voorzitters, en de regeringsleider van de provisorische regering sinds 13 februari 1919 was de Reichsministerpräsident.

In de Bondsrepubliek Duitsland (sinds 1949) is de term bondskanselier. Dezelfde titel heeft ook de Oostenrijkse regeringsleider.

Zie ook[bewerken]