S-VHS

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Super Vertical Helical Scan (S-VHS)
Magnetische beelddrager
PA280227svhs.jpg
Aantal beeldlijnen 400
Jaar van invoering 1987

S-VHS (Super-VHS) is een verbeterde versie van de opname- en afspeelstandaard VHS voor videorecorders. S-VHS werd in 1987 geïntroduceerd in Japan.

De standaard kan meer beeldlijnen opslaan dan standaard VHS, namelijk 400 in plaats van 240. Dit is mogelijk door het kleur- en helderheidsignaal gescheiden aan te bieden aan bijvoorbeeld een televisie. Hierdoor kan een circuit, die het helderheids- en het kleursignaal samenvoegt tot een composietvideosignaal, zowel in de videorecorder als de televisie vervallen. Hierdoor treedt er minder signaalverlies op in de signaaloverdracht met als gevolg een hogere scherpte van het beeld. Nog beter is de overdracht via RGB-aansturing (rood, groen en blauw). Dit wordt veel gebruikt bij computers en professionele apparatuur.[bron?] Een compacte variant van S-VHS is S-VHS-C.