Schuimbeton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Schuimbeton

Schuimbeton is een mengproduct van cement, zand, kalk en water. Het schuimbeton wordt in vloeibare vorm schuimend aangebracht.[1] In verharde vorm krijgt het een gesloten celstructuur, waardoor een licht doch enigszins draagkrachtig bouwmateriaal met hoge thermische isolatiewaarde verkregen wordt.

In strikte zin van het woord is schuimbeton door afwezigheid van grind geen beton. Schuimbeton is ontwikkeld als een alternatief voor het veel zwaardere beton.[2]

Wanneer schuimbeton in de fabriek worden geproduceerd en tevens de autoclaaf wordt gebruikt voor de verharding, spreekt men ook wel van cellenbeton of gasbeton.

Toepassingen[bewerken | brontekst bewerken]

Wanneer het in vloeibare vorm in het werk toegepast wordt is het schuimbeton een vloeibare betonspecie die verpompt wordt met behulp van slangen. Dit verpompen kan tot een maximale afstand van 100 meter horizontaal en 25 meter verticaal. Vloeibaar schuimbeton is het een zelf-nivellerend product. Dit betekent dat het zichzelf over de ruimte verspreidt zonder dat het na het aanbrengen gladgestreken hoeft te worden. Hierdoor bereikt schuimbeton ook gemakkelijk alle gaten en kieren, en kunnen moeilijk bereikbare plekken als een kruipruimte gemakkelijk worden gevuld.

Wanneer schuimbeton uithardt, vormen zich in het beton kleine luchtbelletjes, vandaar de naam schuimbeton. Doordat deze luchtbelletjes geen doorlopend stelsel doch een zogenaamde 'gesloten' celstructuur vormen, is schuimbeton goed bestand tegen vorst, en toont het weinig krimp.

Cellen- of gasbeton is de toepassing van schuimbeton dat in de fabriek middels mallen en autoclaaf zijn geproduceerd. De zelfnivellerende werking van het vloeibare beton en de weinige krimp het bij het uitharden maakt van het materiaal een maatvast product. Ytong is van dit type product in Nederland een dermate veelgebruikt merk dat er sprake is van merkverwatering.

Voor- en nadelen[bewerken | brontekst bewerken]

Voordelen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Goede isolerende werking
  • Het is licht en relatief sterk
  • Vorstbestendig
  • Vocht- en schimmelbestendig. Hoewel schimmel de eigenschappen van het materiaal niet aantast, leidt de celstructuur wel tot moeilijk te verwijderen vervuiling.
  • Zelfnivellerend
  • Relatief goedkoop
  • Lange levensduur
  • Het is na toepassing in vloeibare vorm reeds na 48 uur beloopbaar, hetgeen een belangrijke factor binnen de bouw is.

Nadelen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Vereist een goede voorbereiding, zowel voor toepassing in vloeibare en verharde vorm:
    • Hoewel vloeibare schuimbeton gemakkelijk is aan te brengen (het 'loopt' als het ware zelf de ruimte door), betekent dat wel dat het niet uit de ruimte weg mag kunnen lopen. De benodigde hoeveelheid behoeft nauwkeurig bepaalt te worden.
    • Gedurende het ontwerp van vaste schuimbetonproducten moeten de maten en hoeveelheden reeds in rekening gebracht worden.
  • Specifiek voor vloeibare schuimbeton;
    • Evenals bij toepassing van gewoon beton kan de ruimte enige tijd niet beschikbaar zijn vanwege het verhardingsproces.
    • Storten is afhankelijk van weersomstandigheden. Bij vorst en regen kan schuimbeton niet gestort worden.
    • Niet geschikt als dekvloer. Er moet altijd een deklaag aangebracht worden.