Sekwester (recht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dienst der sekwesters in Oostende, 1944.

Het begrip sekwester (uit het Latijn: sequestrare: in bewaring geven, scheiden, verwijderen) komt onder andere voor in het Belgisch Burgerlijk Wetboek. Ook de term sekwestratie wordt in dit verband gebruikt.

Omschrijving[bewerken | brontekst bewerken]

Artikel 1956 van het Belgisch Oud Burgerlijk Wetboek (oud BW) omschrijft een sekwester als "de bewaargeving, door een of meer personen, van een zaak waarover geschil bestaat, in handen van een derde, die zich verbindt de zaak, nadat het geschil zal zijn uitgemaakt, terug te geven aan degene aan wie zij krachtens de beslissing zal toekomen".

De sekwester is de persoon aan wie een goed wordt toevertrouwd of die een goed bewaart bij een geschil tussen twee partijen. Dit kan in een contract bedongen zijn geweest of gerechtelijk opgelegd zijn geweest.

Sekwester wordt dus gebruikt om de bewaargeving van het goed zelf aan te duiden, 'onder sekwester', maar ook om de persoon aan te duiden die het goed tijdelijk beheert.