Sekwester (recht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Het begrip sekwester (uit het Latijn: sequestrare = in bewaring geven, scheiden, verwijderen) komt onder andere voor in het Belgisch Burgerlijk Wetboek. Ook de term sekwestratie wordt in dit verband gebruikt.

In het Belgisch Burgerlijk Wetboek (namelijk in Boek III, Titel XI: Op welke wijze eigendom verkregen wordt)[1] wordt een sekwester omschreven als een persoon die een vorm van inbewaringstelling hanteert. De sekwester is de persoon aan wie een goed wordt toevertrouwd of die een goed bewaart bij een geschil tussen twee partijen. Dit kan in een contract bedongen zijn geweest of gerechtelijk opgelegd zijn geweest.

Op de website van de Belgische Federale Overheidsdienst Financiën geeft men voor sekwester ook de volgende definitie:[2]

"Als definitie geeft het B.W.: (art.1956): een sekwester is de bewaargeving van een zaak waarover een geschil bestaat, in handen van een derde, die zich verbindt de zaak, nadat het geschil zal zijn uitgemaakt, terug te geven aan wie zij krachtens de beslissing zal toekomen. Een gerechtelijk sekwester is dan uiteraard een sekwester opgelegd ingevolge een gerechtelijke beslissing."

Sekwester wordt dus gebruikt om de bewaargeving van het goed zelf aan te duiden, 'onder sekwester', maar ook om de persoon aan te duiden die het goed tijdelijk beheert.