Sound sculpture

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een sound sculpture is een kunstwerk dat naast een visueel object te zijn ook geluid maakt.

Een bekend voorbeeld van en sound sculpture is het zeeorgel in Kroatië.

Men spreekt in bepaalde gevallen ook wel van sound art, bijvoorbeeld bij computerbewerkingen die op een scherm geprojecteerd worden en niet werkelijk een sculptuur zijn.

In geval van objecten waarop door mensen gespeeld kan worden, spreekt men eerder van een experimenteel muziekinstrument. Het werk van Harry Partch is hier een voorbeeld van. Wat nog een experimenteel muziekinstrument kan worden genoemd en wat een sound sculpture is niet in alle gevallen strikt te stellen. De bambuso sonoro van Hans van Koolwijk is bijvoorbeeld een experimenteel muziekinstrument dat hij zelf live bespeeld maar tevens een sculptuur, vanwege de exorbitante verschijningsvorm. Ook zijn er grensvervagingen richting performancekunst, zoals in het geval van sommige werken van Michel Waisvisz, zoals zijn The Hands, waarin hij zichzelf behing met elektronische muziekinstrumenten en zelf een levende sculptuur werd. Ook het werk van Ellen Fullman bevindt zich tussen al die grensgebieden.