Stella Walrave
| Stella Walrave | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Estella Walrave | |||
| Geboren | Zele, 19 december 1903 | |||
| Geboorteplaats | Zele | |||
| Overleden | Gent, 25 oktober 1956 | |||
| Overlijdensplaats | Gent | |||
| Regio |  Vlaanderen | |||
| Land | .svg){kind=small} België | |||
| Functie | Bestuurster | |||
| Functies | ||||
| 1951 - 1956 | Voorzitster KAV | |||
| ||||
Estella (Stella) Walrave (Zele, 19 december 1903 - Gent, 25 oktober 1956) was een Belgisch bestuurster.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Van opleiding was ze regentes. Ze oefende dit beroep echter niet uit en was werkzaam als propagandiste bij de Vrouwelijke Katholieke Arbeidersjeugd (VKAJ) Dendermonde. Van deze afdeling werd ze in 1927 voorzitster.
Ze was moeder van 11 kinderen en getrouwd met Kamiel Vermeiren, gemeentesecretaris van Lebbeke.[1]
In 1951 volgde ze Maria Baers op als voorzitster van de Kristelijke Arbeiders Vrouwengilde (KAV). Ze werd zo een van de voortrekkers van het christelijk feminisme. Zelf werd ze in deze hoedanigheid in 1956 opgevolgd door Marie-Thérèse Bouvin.[2]
Ze gaf vele toespraken over het welzijn en de zelfstandigheid van de vrouw en wakkerde zo de lokale vrouwenstrijd en -beweging aan. Haar toespraken bleven niet beperkt tot de Lebbeekse scholen en verenigingen. Ze trok vaak naar de grote steden zoals Gent en Brussel om ook daar te gaan speechen. Zo overhandigde ze in 1955 protestbrieven aan het parlement tijdens een betoging tegen het schrappen van de bijdrage voor de vrouw aan de haard. Ze was op dat moment al ziek, maar stond toch in Brussel op de barricaden.[1]
In het heetst van de schoolstrijd verzette zij zich tegen de schoolpolitiek van de rood-blauwe regering onder leiding van Achille Van Acker. Voorbeelden van haar strijdlust en doorzettingsvermogen.[1]
Maar haar levenswerk bleef toch het streven naar de ontwikkeling van de vrouw. In de naoorlogse periode ging ze vaak op huisbezoek bij oorlogsweduwen om hen met raad en daad bij te staan in het huishouden en daarbuiten. Zo stond ze mee aan de wieg van Familiehulp, dat later zou uitgroeien tot de grootste dienst voor gezinszorg in Vlaanderen.[1]
Wegens haar vroege dood werd er als eerbetoon, en als dank aan de familie voor de hulp tijdens de oorlog, een klok in de toren van de Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk naar haar genoemd.[1]
- QUAGHEBEUR Patricia; Fiche Estella Walrave; ODIS
- 1 2 3 4 5 Heuvinck, Elke (november 2022). Vraàn Vannoiëgest. Verhalen over sterke vrouwen van Lebbeke. Lokaal bestuur Lebbeke.
- ↑ GERARD Emmanuel; De Christelijke Arbeidersbeweging in België (p.408); KADOC / Universitaire Pers Leuven (1991), ISBN 90 6186 449 6
| Voorganger: Maria Baers |
Voorzitster van de KAV 1951 - 1956 |
Opvolger: Marie-Thérèse Bouvin |