Supermaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De supermaan van 19 maart 2011

Een supermaan is een volle of nieuwe maan terwijl de afstand van de maan tot de aarde minimaal is (de maan bevindt zich in of nabij het perigeum). Ten gevolge van de elliptische baan van de maan rond de aarde varieert die afstand doorgaans tussen ongeveer 357.000 km en 406.000 km (gemiddeld 384.450 km), maar de kortst mogelijke afstand bedraagt 356.400 km.

Definitie[bewerken]

De supermaan van 19 maart 2011 (rechts) vergeleken met de meer gemiddelde maan van 20 december 2010 (links)

De benaming supermaan is geen officiële astronomische term. Ze werd in 1979 bedacht door de astroloog Richard Nolle, die een supermaan definieerde als

"...een nieuwe of volle maan die zich voordoet tijdens zijn dichtste (of binnen 90% van zijn dichtste) nadering tot de aarde in een gegeven baan (perigeum). In het kort: aarde, maan en zon staan in lijn, met de maan op de kortste afstand genaderd tot de aarde"
— Vrije vertaling van de tekst van Richard Nolle[1]

Een volle maan tijdens perigeum is 14% groter dan een volle maan tijdens apogeum (wanneer de maan het verst van de aarde verwijderd is), en is dan door de omgekeerde kwadratenwet 30% helderder.[2]

Getijden[bewerken]

Het gecombineerde effect van de zon en de maan op de oceanen van de aarde wordt getijden genoemd. Dit effect kan toenemen tijdens een perigeummaanstand. Het effect van een supermaan op de getijden is echter minimaal. Er wordt gesproken van een paar centimeter tot maximaal tientallen centimeters verschil. Er is ook geen enkele aantoonbare relatie tussen het supermaanverschijnsel en volgens complottheorieën veronderstelde natuurrampen.

Frequentie van de supermaan[bewerken]

Een perigeummaan treedt eens per ongeveer 28 dagen (de omlooptijd van de maan) op, maar de combinatie met volle maan komt slechts zo'n drie tot vier keer per jaar voor.