The Waterboys

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Waterboys
The Waterboys, 2003.
The Waterboys, 2003.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1983 - 1993
2000 - heden
Oorsprong Edinburgh, Schotland, Verenigd Koninkrijk
Dublin, Ierland
Genre(s) Rock, Folkrock, Celtic rock
Label(s) Ensign/Chrysalis Records, Island Records, Puck Records
Verwante acts World Party
Leden
Mike Scott
Steve Wickham
Katie Kim
James Hallawell
Joe Chester
Sarah Allen
Blaise Margail
Marc "Archie" Arciero
Kate St John
Ralph Salmins
Melvin Duffy
Oud-leden
Anthony Thistlethwaite, Kevin Wilkinson, Roddy Lorimer, Karl Wallinger, Martyn Swain, John Caldwell, Eddi Reader, Chris Whitten, Marco Sin, Frank Biddulph, Guy Chambers, Dave Ruffy, Peter McKinney, Noel Bridgeman, Trevor Hutchinson, Fran Breen, Vinnie Kilduff, Colin Blakey, Tomás Mac Eoin, Jay Dee Daugherty, Sharon Shannon, Tim Sanders, Simon Clarke, Ken Blevins, Livingstone Brown, Jeremy Stacey, Richard Naiff, Gordon Davis, John Baggot, Tom Windriff, Jo Wadeson, Ray Fean, Ian McNabb, Geoff Dugmore, Paul Beavis, Brad Weissman, Steve Walters, Carlos Hercules, Damon Wilson, Mark Smith, John McCullough, Ash Soan, Ruby Ashley, Paul "Binzer" Brennan, Simon Wallace
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Waterboys is een van oorsprong Britse en Ierse groep rond Mike Scott die in de jaren tachtig succes had en sinds 2000 weer actief is.

Geschiedenis[bewerken]

Scott zat vanaf eind jaren zeventig in verschillende bands waarvan Another Pretty Face de meest succesvolle was. Toen de opvolger van Another Pretty Face, Funhouse, begin jaren tachtig uit elkaar viel besloot Scott aan een soloalbum te gaan werken. Aan die opnamen werkten ook saxofonist Anthony Thistlethwaite en drummer Kevin Wilkinson mee. Het resultaat verscheen in 1983 onder de naam The Waterboys. Deze naam, die ook de naam van de band werd, is afkomstig van een regel uit het Lou Reed-nummer The Kids: "I am the waterboy".[1]. De eerste single, A Girl Called Johnny, was een eerbetoon aan Patti Smith.

Hierna voegde toetsenist Karl Wallinger zich bij de groep en volgde een tournee. In juni 1984 verscheen de tweede plaat, A Pagan Place, met daarop de single The Big Music. De muziek van The Waterboys uit deze periode werd ook The Big Music genoemd net als de muziek van onder andere The Alarm en Big Country.[bron?] In 1985 verscheen het derde album, This Is The Sea, met daarop het bekendste nummer van de band, The Whole Of The Moon. Aan deze plaat werkte ook violist Steve Wickham voor het eerst mee, hij zou bandlid blijven.

Na het verschijnen van This Is The Sea veranderde er veel, Wallinger en Wilkinson vertrokken en Mike Scott verhuisde naar Dublin. Hij werd steeds meer beïnvloed door Ierse volksmuziek, country en gospel en dat was te horen op Fisherman's Blues uit 1988. Het daaropvolgende album Room To Roam (1990) is nog meer Iers getint. Na Room To Roam verliet eerst Wickham en later Thistlethwaite de band en Scott maakte het volgende Waterboys-album met sessiemuzikanten. Het resultaat, Dream Harder verscheen in 1993 en is meer rock-getint.

Mike Scott besloot hierna op het solopad te gaan; The Waterboys hield op te bestaan. Na twee platen haalde Scott de groepsnaam in 2000 weer van stal voor het album A Rock In The Weary Land waarop ook oudgedienden Wilkinson en Thistlethwaite eenmalig meededen; Steve Wickham keert definitief terug.

In 2005 verscheen het eerste officiële livealbum, Karma to Burn. In april 2007 werd het album Book of Lightning uitgebracht.

Mike Scott heeft twintig gedichten van W.B. Yeats in liedjes verwerkt. Dit heeft vorm gekregen in de show "An Appointement With Mr. Yeats". De première vond plaats in Dublin in maart 2010. De show gooide meteen hoge ogen. Naar aanleiding van dat succes verscheen in 2011 het gelijknamige album.

In 2013 verscheen de boxset The Fisherman's Box (zie pagina over Fisherman's Blues), met daarin alle opnamen uit de sessies voor het album Fisherman's Blues uit 1988. In dezelfde periode ging The Waterboys op tournee om de 25e verjaardag van Fisherman's Blues te vieren.

In 2014 ging de groep in het Amerikaanse Nashville de studio in voor de opnamen van een nieuw album. Die plaat, getiteld Modern Blues, verscheen in januari 2015, en kwam diezelfde maand binnen op nummer 18 in de Album Top 100, de hoogste notering voor een Waterboys-album sinds This Is The Sea uit 1985.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
The Waterboys 1983 -
A pagan place 1984 -
This is the sea 16-09-1985 12-10-1985 7 21
Fisherman's Blues 1988 12-11-1988 34 18
Room to Roam 1990 06-10-1990 56 5
The best of the Waterboys 81-90 1991 18-05-1991 64 4 Verzamelalbum
Dream harder 1993 05-06-1993 42 16
The secret life of the Waterboys 81-85 1994 - Verzamelalbum
The live adventures of the Waterboys 1998 - Livealbum
The whole of the moon: The music of Mike Scott and the Waterboys 1998 - Verzamelalbum
A rock in the weary land 25-09-2000 -
Too close to heaven 24-09-2001 - Verzamelalbum
Universal hall 09-06-2003 -
Karma to burn 26-09-2005 - Livealbum
Book of lightning 02-04-2007 07-04-2007 73 2
Kiss the wind 2008 - Verzamelalbum
In a special place 22-04-2011 -
An appointment with Mr. Yeats 19-09-2011
Fisherman's box 2013 2-11-2013 92 1 Verzamelbox
Modern blues 2015 24-1-2015 18* 1*
  • ) Stand per 24 januari 2015 (staat nog genoteerd in de lijst)

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
A girl called Johnny 1983 04-06-1983 tip12 - #44 in de Single Top 100
The whole of the moon 1986 18-01-1986 21 7 #19 in de Single Top 100

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16
The whole of the moon - 279 423 299 350 486 397 412 396 394 407 392 382 394 408 349 351