Theo Daalhuysen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bronzen Kruis

Theodorus Meinardus Daalhuysen (Fluete, 1917) was Engelandvaarder.

Op zondag 23 november 1941 kwam een kleine boot met negen opvarenden aan bij de kust van Engeland. Zijn medepassagiers waren Gerardus van Asch, Jan Bastiaan, Adriaan van der Craats, Jan Jansen, Walrave van Krimpen, Ton Loontjens en een Joods echtpaar, Abraham en Greta Levi uit Assen. Ze waren donderdagavond uit Hoek van Holland vertrokken en kenden elkaar niet voordat zij aan boord gingen. Vijf van hen waren militairen (2 marine, 3 landmacht), de zesde man, Gerard van Asch, wilde naar zijn ouders in Indië gaan. Het verzet had hun vertrek geregeld. De tocht verliep moeizaam, het kompas werkte slecht zodat ze na drie dagen geen idee hadden bij welk land zij aankwamen. De kustwacht van Reculver bekeek hen argwanend, hoewel zij met drie Nederlandse vlaggen zwaaiden.

Eenmaal aan wal werden ze meegenomen naar het politiebureau waar ze te eten kregen. Een dag later kregen ze van koningin Wilhelmina het Bronzen Kruis. Daalhuysen was sergeant geweest in het leger en werd ingedeeld bij de Prinses Irene Brigade.

Externe link[bewerken]