Tini Brugge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Tini Brugge (1947) is een Nederlands biologe die initiatieven genomen en boeken en artikelen geschreven heeft op het gebied van natuur, milieu en (Christelijke) spiritualiteit. Kernpunten hierbij zijn liturgisch bloemschikken, kloostertuinen en kerktuinen.

Tini Brugge was aanvankelijk werkzaam als biologe toen zij besloot zich te gaan toeleggen op de verbinding tussen spiritualiteit en natuur.[1] Hierbij vormde de Franciscaanse beweging een belangrijke inspiratiebron voor haar. Zo verscheen de boekenserie "Aarden in geloof[2] bij de Franciscaanse samenwerking in Utrecht waar ook leken een belangrijke rol in speelden bij uitgeverij Gottmer. In deze serie geeft zij planten en dieren extra zeggingskracht door te wijzen op de symbolische betekenis. Deze symboliek is bijvoorbeeld ook aanwezig in oude middeleeuwse schilderijen van heiligen en personen uit de bijbel. De planten die daar opstaan afgebeeld verbeelden eigenschappen van hen. De natuur laat ze ook in de kerkdienst een rol spelen tegen door middel van deze symboliek. Bloemstukken geven het thema van de kerkdienst weer.[3] Liturgisch bloemschikken heeft zich mede door haar inzet in diverse kerkgenootschappen breed verspreid.[4]

Ook streefde ze ernaar de oude traditie van de kloostertuinen weer nieuw leven in te blazen. Ze richtte hietoe met anderen de werkgroep kloostertuinen op de aanwezigheid van kloostertuinen en restanten ervan inventariseerde en initiatieven ondernam om de te bewaren en te herstellen, ook als cultureel erfgoed.[5]

Kerktuinen vormen een ander speerpunt van haar inzet. Ze wees op de mogelijkheid om het erf rond de kerk ook een spirituele dimensie te geven. Juist de tuin rond de kerk kan geloof en natuur met elkaar verbinden. Doordat kerken vaak relatief grote gebouwen zijn is het erf vaak ook aanzienlijk. Ook voor bewoners in de buurt kan een kerktuin betekenis hebben.[6][7] Hierbij werkte ze nauw samen met de werkgroep kerk en Milieu van de raad van Kerken.

Een laatste punt waar Brugge de aandacht voor gevraagd heeft is voedsel. Door bewust om te gaan met voedsel kan ook eten verbondenheid geven met al wat leeft. Voedsel ontstaat door biologische groeiprocessen en het verbouwen van voedsel heeft een groot ruimtebeslag. Bovendien verbindt het mensen ook met de biologische kringloop. In de bijbel vormt de maaltijd een teken van verbondenheid.[8]