Toxandrië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Toxandrië op een kaart van Centraal-Europa tijdens 919-1125.

Toxandrië, Texandrië of Taxandrië is de oude naam van de Kempen.

In de 1e eeuw maakte Plinius de Oudere melding van het Germaanse volk Texuandri, dat "achter de Schelde" (d.i. ten oosten van de Oosterschelde) woonde.[1] Zijn naam zou bestaan uit de Germaanse woorden tehswa en andra en zo "op de rechteroever" betekenen.[2] Anderzijds kon dit volk zijn naam ontlenen aan de taxus[3] of verwijzen naar de vroegere Eburonen[4].

Voor 358 vielen Salische Franken het gebied apud Toxandriam locum gewapenderhand binnen, en keizer Julianus maakte hen tot foederati van Rome.[5] Later richtten de Franken er een gouw op, die in 709 pago Texandrie genoemd werd. Tegen 1100 waren in het gebied het markgraafschap Antwerpen en de meierij van 's-Hertogenbosch ontstaan, al gauw onderdelen van het hertogdom Brabant.

Noten[bewerken]

  1. Plinius Maior (± 70). Naturalis historia (boek 4, alinea 31).
  2. Maurits Gysseling (1960). Toponymisch woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, Noord-Frankrijk en West-Duitsland (vóór 1226). Brussel: Belgisch Interuniversitair Centrum voor Neerlandistiek (p 958).
  3. Lauran Toorians (2000). Keltisch en Germaans in de Nederlanden – Taal in Nederland en België gedurende de Late IJzertijd en de Romeinse periode. In: Mémoires de la Société Belge d'Etudes Celtiques, 13. Brussel: Belgische Genootschap voor Keltische Studies.
  4. zie Eburonen#Na Caesar
  5. Marcellinus Ammianus (±390). Res Gestae (boek 17, alinea 8).