Treinramp bij Winsum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Treinramp bij Winsum
In elkaar gedrukte wagons na de treinramp.
In elkaar gedrukte wagons na de treinramp.
Plaats Winsum
Coördinaten 53° 19′ NB, 6° 32′ OL
Datum 25 juli 1980
Ramptype treinbotsing
Doden 9
Gewonden 21
Treinramp bij Winsum
Treinramp bij Winsum

Op de vroege, mistige ochtend van vrijdag 25 juli 1980 vond er bij het Groningse Winsum een treinongeval met treinstellen van het type Blauwe Engel plaats waarbij 9 doden en 21 gewonden vielen.

Het verloop van het ongeval[bewerken]

Het enkelsporige traject tussen Sauwerd en Roodeschool werd al ongeveer dertien jaar bereden zonder ATB en lichtseinen. Het traject werd beveiligd met CRVL, Centrale Radioverkeersleiding. Op de vroege ochtend van 25 juli rijdt de machinist van de volle forensentrein 8726 weg uit station Winsum richting Groningen. De verkeersleiding heeft net te kennen gegeven dat hij in Winsum moet wachten omdat zijn tegenligger (richting Roodeschool) met enkele minuten vertraging uit Sauwerd is vertrokken. Door de dichte mist is het zicht maar 200 meter. De machinist ziet in de buurt van de Voslaan op het laatste moment de frontseinen van zijn tegenligger (trein 8713) opdoemen, maar dan is het al te laat. Toenmalig locoburgemeester en getuige Lou Guikema zou jaren later zeggen: "Het was een zeer mistige ochtend, ik stond te tanken bij de pomp aan de overkant van de overgang. We hoorden twee toeters — treinen toeterden toen nog als ze bij dichte mist een overweg naderden. Voor we beseften dat het twee verschillende klanken waren, volgde een harde, doffe klap." Na een oorverdovende stilte volgde al snel het gegil en gekrijs van de gewonden. Een onheilspellender geluid heb ik nooit meer gehoord.[1]" De twee stoptreinen waren met 80 km/h tegen elkaar gereden. De cabine van de trein uit Sauwerd was over de cabine van de trein uit Winsum heengewalst. Het duurde lang om de gewonden te bevrijden, vanwege de dichte mist en omdat er eerst met zand een sloot gedempt moest worden. Wat nog kon rijden is daarna weggesleept. De verongelukte stellen, de 87 en de 84, werden van het spoor getakeld en in het weiland neergezet voor onderzoek. Daarna zijn de treinen op diepladers afgevoerd naar de sloop.

Oorzaak[bewerken]

De CRVL vereiste veel handwerk en had als nadelen dat de treinen niet gevolgd konden worden en er dus maar vertrouwd werd op het 'ja' en 'nee' van de machinist. Toen de trein eenmaal uit Winsum was vertrokken, kon hij niet meer worden gestopt, om de doodeenvoudige reden dat de verkeersleider erop vertrouwde dat de trein in Winsum bleef wachten.

Een echte oorzaak werd nooit geheel duidelijk. De machinist kan gedacht hebben dat de trein nog een station eerder, in Baflo was, maar dat verschil was goed te zien. De conducteur, een van de 21 gewonden, kon zich niet meer herinneren hoe de machinist hem had laten weten dat hij ging vertrekken. Ook merkte hij niet op dat er geen andere trein stond te wachten.

Maatregelen naar aanleiding van het ongeval[bewerken]

In 1981 is de CRVL afgeschaft en is het traject voorzien van lichtseinen. In 2005, 25 jaar na het ongeval, is er in het weiland aan de Voslaan een herinneringshek met de inscriptie 1980 – 2005 geplaatst ter herinnering aan de negen slachtoffers.

Eind 2007 is de spoorlijn voorzien van het treinbeïnvloedingssysteem ATB Nieuwe Generatie, waardoor de kans op ongevallen een stuk minder is geworden.

Literatuur[bewerken]

  1. Leeuwarder Courant, 25 juli 2005