USS Henley (DD-39)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
USS Henley (DD-39)

De eerste USS Henley (DD-39) was een gewijzigde Paulding-klasse torpedobootjager van de Amerikaanse Marine tijdens de Eerste Wereldoorlog. Later werd ze gebruikt door de US Coast Guard, met als dienstnummering CG-12. Ze werd genoemd naar Kapitein-ter-zee Robert Henley.

De USS Henley werd te water gelaten op 3 april 1912 door de Fore River Shipyard, in Quincy, Massachusetts en gedoopt door Miss Constance Henley Kane, achter-achternicht van Robert Henley en in dienst gesteld te Boston, Massachusetts op 6 december 1912 met luitenant-commandant W. L. Littlefield als bevelhebber.

USS Henley (DD-39)[bewerken]

  • Klasse en Type: Paulding-klasse torpedobootjager United States Navy
  • Gebouwd: Fore River Shipyard te Quincy (Massachusetts)
  • Te water gelaten: 3 april 1912
  • In dienst gesteld: 6 december 1912 - bij United States Navy
  • Uit dienst/in dienst: 14 november 1919 - van United States Navy naar United States Coast Guard
  • Uit dienst: 30 januari 1931 - van United States Coast Guard
  • Feit: Verkocht als schroot in 1934

Technische gegevens[bewerken]

  • Waterverplaatsing: 787 ton
  • Lengte: 89,60 m
  • Breedte: 8,20 m
  • Diepgang: 2,50 m
  • Vermogen: Olieverbrandingsmotor
  • Snelheid: 30 knopen (56 km/h)
  • Bemanning: 82 officieren en matrozen

Bewapening[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]