Variabelenbereik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de logica en de informatica is het bereik van een variabele of kwantor het gedeelte van een formule/stuk programmacode waarin de (door een kwantor geïntroduceerde) variabele "zichtbaar" is.

Logica[bewerken]

In de predicatenlogica worden variabelen geïntroduceerd door een kwantor. Er worden doorgaans minstens twee kwantoren gebruikt, de universele en de existentiële. Beschouw de volgende formule:

\forall x P(x) \land \exists y Q(y)

Hier is P(x) het bereik van de kwantor \forall x, en Q(y) van \exists y.

Programmeertalen[bewerken]

In programmeertalen onderscheid men dynamisch en lexicaal of statisch bereik.

Dynamisch 
Bij dynamisch variabelenbereik wordt de waarde van een variabele opgezocht vanuit de omgeving waarin de procedure uitgevoerd wordt.
Lexicaal of statisch 
Bij lexicaal of statisch bereik worden variabelen een waarde toegekend gebaseerd op de lexicale omgeving waarin de procedure gedefinieerd werd. De waarde van een variabele wordt eerst opgezocht in de omgeving van de procedure, daarna in de omgeving waarin de procedure gedefinieerd werd, totdat er gezocht wordt in de hoofdomgeving van het programma.
Lexicaal variabelenbereik wordt veel in programmeertalen gebruikt, met name de imperatieve talen die zijn afgeleid van Algol en de functionele programmeertalen. Het is een efficiënte manier om variabelen een waarde toe te kennen omdat dit reeds tijdens het compileren gedaan kan worden.