Vibrator

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het gelijknamige album, zie Vibrator (album).
Een realistische vibrator
Een trilmotor uit een vibrator

Een vibrator is een elektrisch apparaat dat mechanische trillingen voortbrengt. Meestal wordt dan een apparaat bedoeld voor het stimuleren van seksuele gevoelens of het gebruik bij een erotische massage. Een industrieel toegepast apparaat dat trillingen voortbrengt is een shaker of een trilnaald. In de elektronica zijn het de oscillator en de multivibrator die trillingen opwekken.

Uit cijfers van de grootste Nederlandse producenten van erotische gebruiksproducten blijkt dat jaarlijks meer dan één miljoen seksspeeltjes en vibrators in Nederland verkocht worden.

Geschiedenis[bewerken]

In tegenstelling tot de dildo - die al in de oudheid werd gebruikt voor seksueel genot - is de vibrator pas rond 1900 bekend geworden. Rond die tijd werd de vibrator hoofdzakelijk voor medische doeleinden gebruikt ter bestrijding van psychische klachten zoals hysterie.[1] De vibrator is dus aanvankelijk geproduceerd in een (Victoriaanse) mannenmaatschappij waarin vrouwelijke lust werd genegeerd of op zijn minst ervaren als storend of ziekelijk. De vibrator is pas een seksspeeltje geworden na de jaren zestig onder invloed van de flowerpower-beweging en de vrouwenemancipatie, toen veel seksuele taboes op de schop gingen.

Techniek[bewerken]

Vibrators met fantasievormen

De trillingen van het apparaat worden doorgaans opgewekt door een trilelement, meestal een kleine trilmotor die in het inwendige is bevestigd. Het is een elektromotor met een gewichtje dat iets uit het midden (excentrisch) aan de as is bevestigd. Door het draaien ontstaat zo een constante trilling. Dezelfde techniek wordt in mobiele telefoons en dergelijke toegepast. Er bestaan echter ook vibrators die door middel van een spoel en een magneet werken. Over het algemeen werkt de elektromotor op batterijen, maar er bestaan ook vibrators met een aansluiting op het lichtnet. In 2014 zijn voor het eerst vibrators op de markt gekomen die op luchtdruk werken.[2] Ze creëren een onderdruk, waardoor de clitoris heel voorzichtig een klein beetje naar binnen wordt gezogen. Vervolgens wordt de clitoris gestimuleerd door pulserende luchtdruk golven. Deze luchtdruk vibrators zijn inmiddels populair en in vele varianten verkrijgbaar.

Gebruik[bewerken]

Zowel mannen als vrouwen kunnen een vibrator gebruiken om een seksueel genoegen op te wekken, bijvoorbeeld om te masturberen. Het zacht trillende apparaat kan een prettig gevoel geven dat een aanvulling is op handmatig masturberen.

Ook tussen partners kan een vibrator worden gebruikt, om afwisseling in het seksspel te brengen. De vibrator kan dan bijvoorbeeld worden gebruikt om een vrouw tot orgasme te brengen, of om haar lustgevoelens te versterken. Veel vrouwen komen namelijk niet door geslachtsgemeenschap tot een orgasme.

Soorten[bewerken]

Vibrators bestaan in verschillende vormen. De meeste hebben de vorm van een penis, dildo genoemd, maar vibrators kunnen ook een gladdere en minder realistische vorm hebben. Allerlei fantasierijke vormen en kleuren zijn op de markt.

De belangrijkste vibrator modellen zijn:

  • Rabbit vibrator: een staaf vibrator met een stimulatie deel met oortjes. Deze variant is geschikt voor inwendige en uitwendige stimulatie en wordt ook wel tarzan vibrator genoemd.
  • Staaf vibrator: een vibrator in de vorm van een staaf, verkrijgbaar in verschillende afmetingen.
  • Stimulator: een kleine vibrator, vaak ter grootte van een kleine computermuis, voor uitwendige stimulatie.
  • Wand massager: een hele krachtige vibrator die ook gebruikt kan worden voor massages.
  • G-spot vibrator: vibrator met gebogen uiteinde, voor stimulatie van de g-spot.
  • Koppel vibrator: vibrator die door de vrouw gedragen wordt tijdens penetratie.
  • Prostaat vibrator: vibrator om de mannelijke prostaat mee te stimuleren.

Het materiaal waarvan een vibrator wordt gemaakt verschilt ook. Er zijn vibrators van hard of zacht kunststof, ABS, siliconen, pvc, maar ook van metaal.

Veel vibrators die van pvc zijn gemaakt bevatten ftalaten, ook wel weekmakers genoemd, blijkt uit onderzoek van de nieuwe Voedsel en Waren Autoriteit (nVWA).[3] Van ftalaten is bekend dat ze schadelijk zijn voor de gezondheid. Bij kinderspeelgoed is het gebruik hiervan verboden, bij vibrators niet. Uit het onderzoek blijkt dat bij langer dan 10 uur gebruik de blootstelling aan ftalaten te hoog is. Schadelijke gezondheidseffecten zijn bij intensief gebruik niet uit te sluiten. De vibrators in het hogere prijssegment hebben vrijwel altijd een siliconen buitenlaag.

Voor anaal gebruik bestaan smallere vibrators en er zijn combinatiemodellen met zowel een dik als een dun uiteinde.

Zie ook[bewerken]