Vitali Fridzon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vitali Fridzon
Vitaly Fridzon 7 PBC CSKA Moscow 20171027 (cropped).jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Vitali Valerjevitsj Fridzon
Geboortedatum 14 oktober 1985
Geboorteplaats Klintsy, Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie
Lengte 196 cm
Gewicht 85 kg
Clubinformatie
Positie Point-guard / Shooting-guard
Professionele clubs
Seizoen
2001-2004
2004-2013
2013-2018
2018-heden
Club
Vlag van Rusland Standard Toljatti
Vlag van Rusland Chimki Oblast Moskou
Vlag van Rusland CSKA Moskou
Vlag van Rusland Lokomotiv-Koeban Krasnodar
Interlands
2005-heden Vlag van Rusland Rusland
Erelijst

Medaille voor het dienen van het Moederland Meester in de sport van Rusland

Portaal  Portaalicoon   Basketbal

Vitali Valerjevitsj Fridzon (Russisch: Виталий Валерьевич Фридзон) (Klintsy, 14 oktober 1985) is een voormalig professionele basketbalspeler die speelde voor het nationale team van Rusland. Hij kreeg de onderscheiding Meester in de sport van Rusland en de Medaille voor het dienen van het Moederland op 13 augustus 2012.

Carrière[bewerken]

Fridzon begon zijn carrière bij Standard Toljatti in 2001. In 2004 stapte hij over naar Chimki Oblast Moskou. In 2011 won Fridzon met die club de VTB United League. In 2006 speelde Fridzon in de finale van de EuroChallenge tegen DKV Joventut Badalona uit Spanje en verloor deze met 88-63. In 2009 haalde Fridzon de finale van de ULEB Cup tegen Lietuvos rytas Vilnius uit Litouwen en verloor deze met 80-74. In 2012 speelde Fridzon met Chimki in de finale om de EuroCup Men tegen Valencia BC uit Spanje. Chimki won met 77-68. In 2013 verhuisde hij naar topclub CSKA Moskou. Met die club won hij het Landskampioenschap van Rusland in 2014, 2015, 2016, 2017 en 2018. In 2016 wonnen Fridzon de finale van de EuroLeague Men. Ze wonnen van Fenerbahçe uit Turkije met 101-96 na verlenging. In 2018 ging hij spelen voor Lokomotiv-Koeban Krasnodar.

Fridzon won met Rusland brons op de Olympische Spelen in 2012. Ook won hij brons in 2011 op het Europees Kampioenschap.

Erelijst[bewerken]

Externe links[bewerken]

Logo van de Olympische Spelen Goud Zilver Brons Logo van de Olympische Spelen
0 0 1

4 Ponkrasjov · 5 Holden · 6 Licholitov · 7 Fridzon · 8 Morgoenov · 9 Samojlenko · 10 Chrjapa · 11 Pasjoetin · 12 Monja · 13 Kirilenko · 14 Ivanov · 15 Savrasjenko · Coach: Babkov · Assistent-coach:  · Assistent-coach: 

4 Vorontsevitsj · 5 Holden · 6 Bykov · 7 Kirilenko · 8 Morgoenov · 9 Samojlenko · 10 Chrjapa · 11 Z. Pasjoetin · 12 Monja · 13 Fridzon · 14 Savrasjenko · 15 Kejroe · Coach: Blatt · Assistent-coach:  · Assistent-coach: 

4 Vorontsevitsj · 5 Kolesnikov · 6 Bykov · 7 Fridzon · 8 Kaun · 9 Zjoekanenko · 10 Chrjapa · 11 Ponkrasjov · 12 Monja · 13 Chvostov · 14 Voronov · 15 Mozgov · Coach: Blatt · Assistent-coach:  · Assistent-coach: 

4 Vorontsevitsj · 5 Mozgov · 6 Bykov · 7 Fridzon · 8 Sjved · 9 Sjabalkin · 10 Chrjapa · 11 Antonov · 12 Monja · 13 Chvostov · 14 Ponkrasjov · 15 Kirilenko · Coach: Blatt · Assistent-coach:  · Assistent-coach: 

4 Sjved · 5 Mozgov · 6 Karasev · 7 Fridzon · 8 Kaun · 9 Voronov · 10 Chrjapa · 11 Antonov · 12 Monja · 13 Chvostov · 14 Ponkrasjov · 15 Kirilenko · Coach: Blatt · Assistent-coach:  · Assistent-coach: 

4 Karasev · 5 Sokolov · 6 Valiev · 7 Fridzon · 8 Voronov · 9 Koelagin · 10 Sjved · 11 Antonov · 12 Monja · 13 Chvostov · 14 Savrasjenko · 15 Ponkrasjov · Coach: Karasev · Assistent-coach:  · Assistent-coach: 

1 Zoebkov · 4 Baboerin · 5 Pateev · 7 Fridzon · 9 Vjaltsev · 11 Antonov · 12 Monja · 13 Chvostov · 14 Ponkrasjov · 20 Vorontsevitsj · 32 Desjatnikov · 41 Koerbanov · Coach: Pasjoetin · Assistent-coach:  · Assistent-coach: 

1 Sjved · 4 Baboerin · 7 Fridzon · 8 Ivlev · 11 Antonov · 12 Zoebkov · 13 Chvostov · 15 Mozgov · 20 Vorontsevitsj · 22 D. Koelagin · 30 M. Koelagin · 41 Koerbanov · Coach: Bazarevitsj · Assistent-coach: Bykov · Assistent-coach: