Walburcht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een walburcht is een versterkte nederzetting die in Europa voorkwam gedurende de prehistorie en in sommige gebieden ook na het Romeinse Rijk. Deze nederzettingen lagen vaak op een makkelijk te verdedigen plaats en waren omringd door een of meer houten of aarden wallen en geulen.

Zie ook[bewerken]