West Ham United FC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf West Ham United)
Ga naar: navigatie, zoeken
West Ham United FC
West Ham match Boleyn Ground 2006.jpg
Naam West Ham United Football Club
Bijnaam The Hammers
The Irons
Diss Irons
Opgericht 1895
Stadion Upton Park (Boleyn Ground)
Capaciteit 35.016
Voorzitter Andrew Bernhardt
Trainer Slaven Bilić
Competitie Premier League
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Londen

West Ham United F.C. is een Engelse voetbalclub uit het oosten van Londen. Thuiswedstrijden worden gespeeld in Boleyn Ground, ook wel bekend als Upton Park, de naam van de buurt en het nabijgelegen metrostation. De clubkleuren zijn bordeauxrood en blauw.

Historie[bewerken]

De club werd in 1895 opgericht als Thames Ironworks FC, bedrijfsteam van Thames Ironworks and Shipbuilding Company, een scheepsbouwbedrijf en dat zelf een soort opvolger was van de Old Castle Swifts. In 1900 scheidde de club zich af onder de naam West Ham United. In 1923 promoveerde de club voor het eerst naar de hoogste klasse, maar in de competitie werden geen grote successen behaald. De beste prestatie was een derde plaats in 1983, maar er werd vooral ook regelmatig gepromoveerd en gedegradeerd.

In de FA Cup deed West Ham het een stuk beter. In 1923 werd al in de eerste op Wembley gespeelde Cup Final verloren van Bolton Wanderers. In de jaren zestig en zeventig was de club wel succesvol. Met Bobby Moore en Geoff Hurst in het team onder leiding van Ron Greenwood werd in 1964 de FA Cup gewonnen. Tegen Preston North End werd het 3-2, terwijl het twee minuten voor tijd nog 1-2 stond. Een jaar later volgde het op een na grootste succes uit de clubhistorie: de Europacup II werd gewonnen. Op Wembley werd TSV 1860 München met 2-0 verslagen.

Daarna volgde nog twee keer de winst in de FA Cup, en in 1976 het verlies van de Europacupfinale tegen RSC Anderlecht. Maar ook degradeerde de club weer enkele malen. In het seizoen 2004/2005 speelde West Ham United in de Football League Championship en op 30 mei 2005 werd de play-off finale gewonnen. Preston North End werd met 1-0 verslagen door een goal van aanvaller Bobby Zamora.

In het seizoen 2005-2006 speelde West Ham dus weer in de Premier League; de club eindigde het seizoen met een knappe negende plaats en plaatsing voor de FA Cup-finale. In deze eindstrijd stond het in de blessuretijd nog 3-2 voor de Hammers maar een paar seconden voor tijd zorgde Steven Gerrard met een knal van 30 meter voor de gelijkmaker namens Liverpool FC. West Ham verloor uiteindelijk na strafschoppen.

Een IJslands consortium onder leiding van Eggert Magnússon kocht de club op 21 november 2006 [1]. De zakenman bood met zijn landgenoot Björgólfur Gudmundsson in totaal 85 miljoen pond (125,8 miljoen euro) om de club in handen te krijgen. "Het aanbod zal de waarden en geschiedenis van West Ham als leidende club in Londen in de toekomst blijven beschermen", verklaarde voorzitter Terry Brown op de eigen website. Magnússon was op dat moment ook voorzitter van de nationale voetbalbond van IJsland.

Kort daarop en na een reeks slechte resultaten werd manager Alan Pardew vervangen door een oud-speler van West Ham, Alan Curbishley. Curbishley hield het echter niet lang uit. Vlak na de seizoensstart neemt hij ontslag, nadat hij het oneens was geworden met toenmalig eigenaar Björgólfur Gudmundsson over het transferbeleid. Zijn opvolger was Gianfranco Zola.

In oktober 2008 werd bekend dat West Ham in acute geldnood was gekomen. Dit omdat de bank van eigenaar Gudmundsson, Icesave, werd genationaliseerd en hij al zijn geld kwijt was. De club moest een aantal spelers verkopen in de winterstop. Ondanks dit eindigde Zola met West Ham op een verdienstelijke negende plaats. In juni werd de club gered van een naderend faillissement, dankzij een overname door het Britse bedrijf CB Holding. De nieuwe voorzitter wordt Andrew Bernhardt.

In het seizoen 2010/2011 degradeerde de club terug naar de Engelse tweede divisie, maar West Ham United kon de afwezigheid bij de elite tot een jaar beperken. De club moest wel via de eindronde promoveren en dwong deze af door in de beslissende wedstrijd van de play-offs met 2-1 te winnen van Blackpool. De treffers kwamen op naam van Carlton Cole en Ricardo Vaz Tê.

Ondanks een bescheiden eindklassering (twaalfde plaats) in het seizoen 2014/2015 plaatste West Ham United zich voor de UEFA Europa League. Dat dankte de club aan het feit dat Engeland in deze voetbaljaargang bij de internationale top-3 van het Fair Play-klassement behoorde. "We zijn verheugd dat we een plaats in de Europa League gewonnen hebben, omdat we de Boleyn Ground een zo goed mogelijk afscheidsfeest willen geven", verklaarden clubeigenaren David Sullivan en David Gold op de eigen website [2]

Vele bekende Engelse voetballers zijn hun carrière bij West Ham in de jeugdopleiding begonnen, waaronder Jermaine Defoe, Frank Lampard, Joe Cole, Glen Johnson, Michael Carrick en Rio Ferdinand.

Erelijst[bewerken]

Nationaal Vlag van Engeland[bewerken]

Football League Championship (en voorgangers) Aantal Jaren
Winnaar 2x 1957/1958, 1980/1981
Runners-up 3x 1922/1923, 1990/1991, 1992/1993
FA Cup Aantal Jaren
Winnaar 3x 1963/1964, 1974/1975, 1979/1980
Runners-up 2x 1922/1923, 2005/2006
FA Community Shield Aantal Jaren
Winnaar 1x 1964
Runners-up 2x 1975, 1980

Internationaal Vlag van Europa[bewerken]

Europa Cup II Aantal Jaren
Winnaar 1x 1964/1965
Runners-up 1x 1975/1976
UEFA Intertoto Cup Aantal Jaren
Winnaar 1x 1998/1999

Eindklasseringen[bewerken]

17
20
14
6
18
13
18
17
20
5
7
1
9
8
9
16
3
15
16
19
17
22
22
2
13
14
10
14
8
5
9
15
7
18
4
6
9
15
10
9
17
20
3
10
13
12
70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15
Premier League
League Championship
Football League One
Second Division
Seizoen Clubs Divisie Duels Winst Gelijk Verlies Doelsaldo Punten
1970–1971 20 22 Football League First Division 42 10 14 18 47–60 34
1971–1972 14 22 Football League First Division 42 12 12 18 47–51 36
1972–1973 6 22 Football League First Division 42 17 12 13 67–53 46
1973–1974 18 22 Football League First Division 42 11 15 16 55–60 37
1974–1975 13 22 Football League First Division 42 13 13 16 58–59 39
1975–1976 18 22 Football League First Division 42 13 10 19 48–71 36
1976–1977 17 22 Football League First Division 42 11 14 17 46–65 36
1977–1978 20 22 Football League First Division 42 12 8 22 52–69 32
1978–1979 5 22 Football League Second Division 42 18 14 10 70–39 50
1979–1980 7 22 Football League Second Division 42 20 7 15 54–43 47
1980–1981 1 22 Football League Second Division 42 28 10 4 79–29 66
1981–1982 9 22 Football League First Division 42 14 16 12 66–57 58
1982–1983 8 22 Football League First Division 42 20 4 18 68–62 64
1983–1984 9 22 Football League First Division 42 17 9 16 60–55 60
1984–1985 16 22 Football League First Division 42 13 12 17 51–68 51
1985–1986 3 22 Football League First Division 42 26 6 10 74–40 84
1986–1987 15 22 Football League First Division 42 14 10 18 52–67 52
1987–1988 16 21 Football League First Division 40 9 15 16 40–52 42
1988–1989 19 20 Football League First Division 38 10 8 20 37–62 38
1989–1990 7 24 Football League Second Division 46 20 12 14 80–57 72
1990–1991 2 24 Football League Second Division 46 24 15 7 60–34 87
1991–1992 22 22 Football League First Division 42 9 11 22 37–59 38
1992–1993 2 24 Football League First Division 46 26 10 10 81–41 88
1993–1994 13 22 Premier League 42 13 13 16 47–58 52
1994–1995 14 22 Premier League 42 13 11 18 44–48 50
1995–1996 10 20 Premier League 38 14 9 15 43–52 51
1996–1997 14 20 Premier League 38 10 12 16 39–48 42
1997–1998 8 20 Premier League 38 16 8 14 56–57 56
1998–1999 5 20 Premier League 38 16 9 13 46–53 57
1999–2000 9 20 Premier League 38 15 10 13 52–53 55
2000–2001
details
15 20 Premier League 38 10 12 16 45–50 42
2001–2002
details
7 20 Premier League 38 15 8 15 48–57 53
2002–2003
details
18 20 Premier League 38 10 12 16 42–59 42
2003–2004
details
4 24 Football League One 46 19 17 10 67–45 74
2004–2005
details
6 24 Football League Championship 46 21 10 15 66–56 73
2005–2006
details
9 20 Premier League 38 16 7 15 52–55 55
2006–2007
details
15 20 Premier League 38 12 5 21 35–59 41
2007–2008
details
10 20 Premier League 38 13 10 15 42–50 49
2008–2009
details
9 20 Premier League 38 14 9 15 42–45 51
2009–2010
details
17 20 Premier League 38 8 11 19 47–66 35
2010–2011
details
20 20 Premier League 38 7 12 19 43–70 33
2011–2012
details
3 24 Football League Championship 46 24 14 8 81–48 86 [3]
2012–2013
details
10 20 Premier League 38 12 10 16 45–53 46
2013–2014
details
13 20 Premier League 38 11 7 20 40–51 40
2014–2015
details
12 20 Premier League 38 12 11 15 44–47 47

West Ham in Europa[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van West Ham United FC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Stadion[bewerken]

Boleyn Ground[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Boleyn Ground voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Boleyn Ground is de officiële naam van het stadion van de Engelse voetbalclub West Ham United. De club is in 1904 naar de huidige locatie in Upton Park verhuisd, en huurde het van de gemeente. Het stadion zelf wordt ook wel Upton Park genoemd.

Vanaf seizoen 2016/2017 zal West Ham United zich huisvesten in het Olympisch Stadion (Londen).

Selectie 2014/15[bewerken]

Nr. Positie Speler
2. Vlag van Nieuw-Zeeland V Winston Reid
3. Vlag van Engeland V Aaron Cresswell
4. Vlag van Engeland M Kevin Nolan Aanvoerder
5. Vlag van Engeland V James Tomkins
7. Vlag van Engeland M Matt Jarvis
8. Vlag van Senegal M Cheikhou Kouyaté
9. Vlag van Engeland A Andy Carroll
11. Vlag van Engeland M Stewart Downing
13. Vlag van Spanje DM Adrián
15. Vlag van Senegal A Diafra Sakho
16. Vlag van Engeland M Mark Noble
17. Vlag van Ierland V Joey O'Brien
Nr. Positie Speler
18. Vlag van Engeland V Carl Jenkinson*
19. Vlag van Wales V James Collins
20. Vlag van Ivoorkust V Guy Demel
21. Vlag van Frankrijk M Morgan Amalfitano
22. Vlag van Finland DM Jussi Jääskeläinen
23. Vlag van Engeland M Diego Poyet
24. Vlag van Engeland A Carlton Cole
25. Vlag van Canada V Doneil Henry
30. Vlag van Kameroen M Alexandre Song*
31. Vlag van Ecuador A Enner Valencia
34. Vlag van Zwitserland DM Raphael Spiegel

Gehuurde spelers hebben een *

Speler van het Jaar ("Hammer of the Year")[bewerken]

Jaar Winnaar
1958 Andy Malcolm
1959 Ken Brown
1960 Malcolm Musgrove
1961 Bobby Moore
1962 Lawrie Leslie
1963 Bobby Moore
1964 Johnny Byrne
1965 Martin Peters
1966 Geoff Hurst
1967 Geoff Hurst
1968 Bobby Moore
1969 Geoff Hurst
1970 Bobby Moore
1971 Billy Bonds
1973 Bryan 'Pop' Robson
1974 Billy Bonds
1975 Billy Bonds
1976 Trevor Brooking
1977 Trevor Brooking
1978 Trevor Brooking
1979 Alan Devonshire
1980 Alvin Martin
1981 Phil Parkes
1982 Alvin Martin
1983 Alvin Martin
1984 Trevor Brooking
1985 Paul Allen
 
Jaar Winnaar
1986 Tony Cottee
1987 Billy Bonds
1988 Stewart Robson
1989 Paul Ince
1990 Julian Dicks
1991 Ludek Miklosko
1992 Julian Dicks
1993 Steve Potts
1994 Trevor Morley
1995 Steve Potts
1996 Julian Dicks
1997 Julian Dicks
1998 Rio Ferdinand
1999 Shaka Hislop
2000 Paolo Di Canio
2001 Stuart Pearce
2002 Sébastien Schemmel
2003 Joe Cole
2004 Matthew Etherington
2005 Teddy Sheringham
2006 Danny Gabbidon
2007 Carlos Tévez
2008 Robert Green
2009 Scott Parker
2010 Scott Parker
2011 Scott Parker
2012 Mark Noble
2013 Winston Reid
2014 Mark Noble
2015 Aaron Cresswell

Bekende spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de lijst van spelers van West Ham United FC voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.

Trainer-coaches[bewerken]

Van Tot Naam D W G V
09.06.2015 Vlag van Kroatië Slaven Bilić
01.07.2011 30.06.2015 Vlag van Engeland Sam Allardyce
22.05.2011 30.06.2011 Vlag van Engeland Kevin Keen (interim)
01.07.2010 15.05.2011 Vlag van Israël Avram Grant
11.09.2008 11.05.2010 Vlag van Italië Gianfranco Zola
13.12.2006 03.09.2008 Vlag van Engeland Alan Curbishley
20.10.2003 11.12.2006 Vlag van Engeland Alan Pardew
24.08.2003 19.10.2003 Vlag van Engeland Trevor Brooking
01.07.2003 23.08.2003 Vlag van Engeland Glenn Roeder
24.04.2003 12.05.2003 Vlag van Engeland Trevor Brooking
09.05.2001 23.04.2003 Vlag van Engeland Glenn Roeder
10.08.1994 09.05.2001 Vlag van Engeland Harry Redknapp
23.02.1990 10.08.1994 Vlag van Engeland Billy Bonds
01.07.1974 30.06.1989 Vlag van Engeland John Lyall
01.04.1961 16.08.1974 Vlag van Engeland Ron Greenwood

Rivaliteit[bewerken]

West Ham United heeft een sterke rivaliteit met een aantal andere voetbalclubs. De meeste van deze clubs spelen in Londen, met name de buren Tottenham Hotspur, Arsenal en Chelsea, dat het eeuwenoude oosten versus het westen sublimeert. De rivaliteit werd vooral aangewakkerd door West Ham spelers die vertrokken naar Tottenham.

De sterkste en oudste rivaliteit is met Millwall. De twee partijen zijn de plaatselijke rivalen, ze zijn beide gevormd rond de scheepswerven Thames Ironworks en Millwall Ironworks. Ze waren rivalen met dezelfde contracten en de spelers woonden op dezelfde locatie. De vroege historie van de beide clubs is in elkaar verweven, West Ham bewees dat ze succesvoller waren bij de derby's. Het resultaat dat West Ham promoveerde en Millwall achterbleef, Millwall weigerde bij de jonge Football League aan te sluiten. Terwijl West Ham naar de top steeg en de FA Cup- finale speelde, in de jaren twintig werd de rivaliteit geïntensiveerd tijdens stakingen die gestart werden door de East End.

De rivaliteit tussen West Ham en Millwall heeft geleid tot aanzienlijk veel geweld, het is een van de meest beruchte clashes in de wereld van het voetbalhooliganisme. De teams moesten tegen elkaar in de tweede ronde van de League Cup op 25 augustus 2009. Het was de eerste keer in vier jaar dat de teams tegen elkaar speelden, en de eerste in de League Cup. Kleine opstootjes buiten het stadion zorgden voor gevechten 1,5 kilometer rond het stadion. Met ernstig letsel, schade aan persoonlijke eigendommen en vele arrestaties. Door het geweld werd het spel een tijd lang stilgelegd. West Ham United won de wedstrijd met 3-1 na verlenging door treffers van Junior Stanislas (2) en Zavon Hines. Voor Milwall had Neil Harris de score geopend op Upton Park.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. West Ham United in IJslandse handen, Trouw, 21 november 2006
  2. West Ham United volgt Go Ahead Eagles en gaat Europa in, Voetbal Centraal].
  3. West Ham United dwong promotie af door in de nacompetitie te winnen van Birmingham City, Blackpool en Cardiff City.