Zugot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Acharonim Rishonim Geonim Savoraim Amoraim Tannaim

Zugot (Hebreeuws: תְּקוּפָת) הַזוּגוֹת)) ((təqūphāth) hazZūghôth) is een begrip uit de Misjna en de latere Rabbijnse traditie en verwijst naar de periode van de Tweede Tempel (515 v.Chr. - 70 n.Chr.) waarin het spirituele leiderschap van het Joodse volk in handen was van vijf opeenvolgende generaties van zugot ("paren") van religieuze leraren. De paren worden voor het eerst genoemd in het eerste hoofdstuk van Misjatractaat Pirké Avot.

Lijst van zugot[bewerken]

Er waren vijf paren leraren:

  1. Jose ben Joezer en Jose ben Johanan
    tijdens de periode van de Makkabeïsche onafhankelijkheidsoorlogen
  2. Jozua ben Perachjah en Nittai van Arbela
    in de periode van Johannes Hyrkanus
  3. Juda ben Tabbai en Simeon ben Sjetach
    in de periode van Alexander Janneüs en koningin Salome Alexandra
  4. Sj'maja en Abtalion
    in de periode van Hyrkanus II
  5. Hillel en Sjammai
    in de periode van koning Herodes de Grote