Zuurstofsaturatiemeter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zuurstofsaturatiemeter voor thuisgebruik

De zuurstofsaturatiemeter is een apparaatje waarmee gemeten wordt in hoeverre het bloed met zuurstof verzadigd is. Meestal gebeurt dit in de vorm van een 'knijper' die op de vinger gezet wordt om door middel van twee verschillende golflengten infrarood licht de absorptie bij passage door de vinger te meten.

Met een saturatiemeter kan makkelijk de eigen bloedsaturatie worden gemeten. Er zijn tegenwoordig verschillende saturatiemeters in omloop die geschikt zijn voor diverse leeftijdscategorieën. Een saturatiemeter is te koop vanaf enkele tientallen euro's. Om de saturatie te meten, wordt de saturatiemeter aan de vinger (of aan een oorlel) bevestigd. Vervolgens kan op het display worden afgelezen wat het zuurstofgehalte in het bloed is.

Daarnaast wordt de hartslag in slagen per minuut weergegeven. Vaak wordt een saturatiemeter gebruikt ter controle bij een operatie of in een ambulance.

Werking van een saturatiemeter[bewerken]

Absorptie spectra van oxyhemoglobine (HbO2) en hemoglobine (Hb) voor nabij-infrarode golflengtes (NIR)

Een zuurstofsaturatiemeter toont hoeveel procent van het hemoglobine in het bloed verzadigd is met zuurstof. De hartslag geeft een pulsatie in de absorptie en die variatie is geheel aan de hoeveelheid bloed in het weefsel toe te schrijven. Uit de verhouding tussen de absorptie van geoxygeneerd hemoglobine (de ene infraroodgolflengte) en de totale hoeveelheid hemoglobine (de andere infraroodgolflengte) is de zuurstofsaturatie te berekenen. Hemoglobine, waar zuurstof aan gebonden is (bij verzadiging 4 moleculen O2 per molecuul hemoglobine), heeft een andere kleur dan hemoglobine zonder zuurstof.

Zuurstofsaturatie[bewerken]

Zuurstofsaturatie is het gehalte van zuurstof in het bloed. Dit wordt uitgedrukt in een percentage.

Voor gezonde mensen is een waarde van 95-99% zuurstofsaturatie normaal op zeeniveau. Een waarde onder 90% wordt hypoxemie genoemd. Dit moet niet verward worden met hypoxie waarbij de organen onvoldoende zuurstof krijgen. Bij langdurige hypoxemie en/of hypoxie kan gezondheidsschade optreden.

In de bergen op grote hoogte is het normaal dat de zuurstofsaturatie van het bloed lager is. Tijdens flinke fysieke inspanning neemt het gebruik van de zuurstof door de spieren toe en is het normaal dat een lichte daling van het zuurstofgehalte plaatsvindt.

Verkeerd ademen kan ook een reden zijn die tot hypoxemie leidt. Door inzetten van ademhalingstechnieken kan het zuurstof in het bloed weer stijgen.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]