Zuurstofsaturatiemeter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zuurstofsaturatiemeter voor thuisgebruik

De zuurstofsaturatiemeter is een apparaatje waarmee het zuurstofgehalte (of bloedsaturatie) in het bloed kan worden gemeten. Meestal gebeurt dit in de vorm van een 'knijper' die op de vinger gezet wordt om door middel van twee verschillende golflengten infrarood licht de absorptie bij passage door de vinger te meten.

Met een saturatiemeter kan makkelijk de eigen bloedsaturatie worden gemeten. Er zijn tegenwoordig verschillende saturatiemeters in omloop die geschikt zijn voor diverse leeftijdscategorieën. Een saturatiemeter is te koop vanaf enkele tientallen euro's. Om de saturatie te meten, wordt de saturatiemeter aan de vinger (of aan een oorlel) bevestigd. Vervolgens kan op het display worden afgelezen wat het zuurstofgehalte in het bloed is.

Daarnaast wordt de hartslag in slagen per minuut weergegeven. Vaak wordt een saturatiemeter gebruikt ter controle bij een operatie of in een ambulance.

Werking van een saturatiemeter[bewerken]

Absorptie spectra van oxyhemoglobine (HbO2) en hemoglobine (Hb) voor nabij-infrarode golflengtes (NIR)

Een zuurstofsaturatiemeter toont hoeveel procent van het hemoglobine in het bloed verzadigd is met zuurstof. De hartslag geeft een pulsatie in de absorptie en die variatie is geheel aan de hoeveelheid bloed in het weefsel toe te schrijven. Uit de verhouding tussen de absorptie van geoxygeneerd hemoglobine (de ene infraroodgolflengte) en de totale hoeveelheid hemoglobine (de andere infraroodgolflengte) is de zuurstofsaturatie te berekenen. Hemoglobine, waar zuurstof aan gebonden is (bij verzadiging 4 moleculen O2 per molecuul hemoglobine), heeft een andere kleur dan hemoglobine zonder zuurstof.

Zuurstofsaturatie[bewerken]

Voor gezonde mensen is een waarde van 95-99% zuurstofsaturatie normaal op zeeniveau. Als de waarde lager is dan 90% spreken we van desaturatie of hypoxemie. Bij langdurige desaturatie kan gezondheidsschade optreden.

In de bergen op grote hoogte is het normaal dat de zuurstofsaturatie van het bloed lager is. Tijdens flinke fysieke inspanning neemt het gebruik van de zuurstof door de spieren toe en is het normaal dat een lichte daling van het zuurstofgehalte plaatsvindt.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]