ADR (transport over land)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Europa

ADR is de afkorting van de Franse titel van het Europees verdrag betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg: "Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route".

Dit verdrag is gesloten in de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties te Genève (Zwitserland) op 30 september 1957. Het trad in werking op 29 januari 1968. 39 landen zijn toegetreden tot het verdrag, waaronder België en Nederland.

De afkorting "ADR" wordt meestal gebruikt om de bijlagen bij het verdrag aan te duiden, waarin al de voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke goederen vervat zijn. Deze voorschriften worden door een commissie van deskundigen regelmatig (om de twee jaar) aangepast aan de stand van de techniek en de wetenschappelijke kennis; zo spreekt men van het ADR 2001, ADR 2003, ADR 2005... Vanaf 1 januari 2011 treedt een nieuwe set wijzigingen in werking.[1]

De voorschriften in het ADR zijn gebaseerd op de "Recommendations on the Transport of Dangerous Goods", uitgegeven door de Verenigde Naties (ook bekend als "het oranje boek", naar de kleur van de omslag). Ze worden tevens zo veel mogelijk afgestemd op de voorschriften voor het transport per spoor (RID: Regulations concerning the International Carriage of Dangerous Goods by Rail) en op de binnenwateren (ADN: Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par voies de Navigation intérieures). Dit is nodig daar bijvoorbeeld containers of opliggers van vrachtwagens niet alleen over de weg maar ook per spoor of over water vervoerd kunnen worden.

De Europese Unie heeft bij Richtlijn 94/55/EG van 21 november 1994 het ADR in de Europese Unie ingevoerd. In België is deze richtlijn omgezet door het Koninklijk Besluit betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, met uitzondering van ontplofbare en radioactieve stoffen van 9 maart 2003. In Nederland vormt het ADR een bijlage van het VLG (reglement betreffende het vervoer over land van gevaarlijke stoffen). Dit reglement valt onder de Wet vervoer gevaarlijke stoffen. Er zijn diverse wetten die zich bezighouden met het opslaan, transport en werken met gevaarlijke goederen, zie Wetgeving gevaarlijke stoffen

Inhoud van het ADR[bewerken]

Het ADR 2009 is als volgt opgebouwd:

Bijlage A: Algemene voorschriften en voorschriften met betrekking tot de gevaarlijke stoffen en voorwerpen

Deel 1: Algemene voorschriften
Deel 2: Classificatie
Deel 3: Lijst van de gevaarlijke goederen, bijzondere bepalingen en vrijstellingen met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen verpakt in beperkte hoeveelheden
Deel 4: Bepalingen met betrekking tot het gebruik van de verpakkingen en de tanks
Deel 5: Verzendingsprocedures
Deel 6: Voorschriften met betrekking tot de constructie van de verpakkingen, van de grote recipiënten voor losgestort vervoer (IBC's - Intermediate Bulk Containers), van de grote verpakkingen en van de tanks, en met betrekking tot de beproevingen die ze moeten ondergaan
Deel 7: Bepalingen met betrekking tot de vervoersvoorwaarden, het laden, het lossen en de behandeling

Bijlage B: Bepalingen betreffende het transportmaterieel en het vervoer

Deel 8: Voorschriften met betrekking tot de bemanningen, de uitrusting en de exploitatie van de voertuigen en tot de documenten
Deel 9: Voorschriften met betrekking tot de constructie en de goedkeuring van de voertuigen

Gevaarlijke stoffen en voorwerpen die gevaarlijke stoffen bevatten, zijn ondergebracht in 9 gevarenklassen waarvan sommige onderverdeeld zijn. Elke stof is gekenmerkt door een nummer, het stofidentificatienummer of "UN-nummer" (dit verwijst naar het "oranje boek"), en door een gevarencode. Gevarencode en stofidentificatienummer komen bovenaan resp. onderaan voor op het oranje schild dat op de vrachtwagen of container wordt aangebracht.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties