Alfons II van Napels
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Alfons II | ||
| 1448 - 1495 | ||
 |
||
| Koning van Napels | ||
| Periode | 1494-1495 | |
| Voorganger | Ferdinand I | |
| Opvolger | Ferdinand II | |
| Vader | Ferdinand I van Napels | |
| Moeder | Isabella van Clermont | |
Alfons II (4 november 1448 - 19 november 1495) was de oudste zoon van koning Ferdinand I van Napels en van Isabella van Clermont. In een alliantie met de paus en Venetië, streed hij tegen de vorsten van Rimini en won het aan de Turken verloren Ortranto terug. Na een krijgstocht samen met Sforza's tegen Venetië, werd hij door koning Karel VIII van Frankrijk tot aftreden gedwongen en trok hij zich terug in een klooster. In 1465 was hij gehuwd met Ippolita Maria Sforza (1446-1484), dochter van hertog Frans I van Milaan en werd vader van:
- Ferdinand (1469-1496)
- Isabella (1470-1524), in 1489 gehuwd met hertog Galeazzo Maria Sforza van Milaan (1468-1494).
Zijn onwettige zoon hertog Alfons van Bisceglie (1480-1500) huwde met Lucrezia Borgia.
