Allan Holdsworth

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Allan Holdsworth

Allan Holdsworth (Bradford (West Yorkshire), 6 augustus 1946) is een Brits gitarist en jazzcomponist. Hij wordt gezien als een van de meest vooraanstaande muzikanten in de jazzfusion, maar kreeg niet altijd de erkenning die hij verdiende.

Biografie[bewerken]

Holdsworths vader was jazzpianist. Holdsworth wilde altijd saxofoon leren spelen, maar wegens geldgebrek begon hij op zijn zeventiende met gitaarspelen. Hoewel zijn vader muzikant was, is Holdsworth autodidact. Van akkoorden en toonladders weet hij alles af. Noten lezen kan hij echter niet.

Holdsworth was voor het eerst te horen bij Igginbottom in 1969. Tijdens de jaren zeventig voegde hij zich bij Tempest. Vervolgens speelde hij bij de befaamde jazzrockgroepen Gong, Soft Machine, The New Tony Williams Lifetime, Jean-Luc Ponty en later in dat decennium bij de supergroep UK (samen met John Wetton, Bill Bruford en Eddie Jobson). Hij is ook te horen op soloalbums van Bruford, en was kort bandlid van Level 42.

Vanaf het begin van de jaren tachtig brengt Holdsworth zelf zijn eigen muziek uit. De albums "IOU", "Road Games" en "Metal Fatigue" schudden de gitaarwereld wakker met hun eigenzinnige muzikale benadering en unieke sound. Met het uitbrengen van het album "Atavachron" introduceerde hij de Synthaxe gitaarsynthesizer. Op het album "Sixteen Men of Tain" keerde Holdsworth terug naar meer gangbare gitaarinstrumenten.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Velvet Darkness 1976 -
I.O.U. 1982 -
Road Games 1983 -
Metal Fatigue 1985 -
Atavachron 1986 -
Sand 1987 -
Secrets 1989 -
Wardenclyffe Tower 1992 -
Hard Hat Area 1994 -
None Too Soon 1996 -
Sixteen Men of Tain 1999 -
Flat Tire 2001 -
All Night Wrong 2002 -
Then! 2003 -
Against The Clock 2005 -

Externe links[bewerken]