Althobo
| Althobo | ||||
| Engelse hoorn, Cor anglais | ||||
 |
||||
| Classificatie | ||||
| Bereik | ||||
 |
||||
| Gerelateerde instrumenten | ||||
| hobo, oboe d'amore, heckelfoon, tenora, jachthobo | ||||
| Fabrikanten | ||||
| Joannes Hyacinth Rottenburgh | ||||
|
||||
De althobo (Engelse hoorn of cor anglais) is de grotere en lagere uitvoering van de hobo. Hoewel lager van toon is het qua klankkleur en bespeling in feite een lage hobo. De klank van de althobo is weemoedig, soms klagend.
Het instrument heeft niets met een hoorn van doen, en het is evenmin Engels. De vroegere modellen in de 18e eeuw (zie jachthobo) waren gebouwd met een knik halverwege. In het Frans heette dit 'corps anglé': gebogen lichaam. De benaming 'Engelse hoorn' is dus een foute vertaling van 'cor anglais', dat vrijwel hetzelfde klinkt als 'corps anglé'. Het woord 'cor' betekent 'hoorn' en is niet verwant aan het Franse 'corps' voor 'lichaam'. Zie ook het Italiaanse 'corno' voor 'hoorn'.
Het instrument is gestemd in F, een kwint lager dan C dus. De grepen op de althobo zijn dezelfde als die op een hobo, de kleppen staan wel verder uiteen.
Het bekendste orkestfragment met engelse hoorn is wellicht het trage deel in de symphonie "Uit de nieuwe wereld" van Antonin Dvorak. Joseph Haydn schreef het instrument voor in de trage beweging van zijn symphonie genaamd "De Filosoof". Hector Berlioz laat in het begin van de derde beweging van de "Symphonie fantastique" de althobo dialogeren met de hobo.
Bekende solisten zijn Geoffrey Browne, Nicholas Daniel, Roger Lord en Pierre-Vincent Plante.
