Annemarie Estor
Annemarie Estor (24 april 1973) is een Nederlands dichter en schrijfster van korte verhalen. Estor schrijft barokke, klankrijke poëzie en zet zich daarmee af tegen de verstilde traditie in de Nederlandse poëzie. Het werk kan worden getypeerd als ‘lichamelijke mystiek’.
Inhoud |
[bewerken] Leven
Annemarie Estor groeide op in Limburg en studeerde Cultuur- en Wetenschapsstudies aan de Universiteit Maastricht. Zij was fellow aan de International School for Theory in the Humanities te Santiago de Compostela, en promoveerde in 2004 aan de Universiteit Leiden op een proefschrift over wetenschap en het bovenzinnelijke in het werk van de Britse schrijfster Jeanette Winterson. In 2004 verhuisde zij uit onvrede met de Nederlandse fantasieloosheid naar Antwerpen waar zij in 2006 wijkdichter van Zurenborg werd. Deze wijkgedichten werden afgedrukt in de Gazet van Zurenborg. Zij werd opgevolgd door Peter Theunynck. Sinds 2009 werkt zij met Lies Van Gasse aan het geïllustreerde epos Hauser, een briefwisseling. Estor is redacteur bij het cultureel-maatschappelijk tijdschrift Streven.
[bewerken] Onderscheidingen
In 2011 ontving Annemarie Estor de Herman de Coninckprijs voor het beste debuut.
[bewerken] Publicaties
Gedichten verschenen onder andere in Surplus, Poëziekrant, Deus ex Machina, De Brakke Hond, Het Liegend Konijn en op Versindaba.
Korte verhalen verschenen in Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, in De Ware Tijd en in Oikos.
[bewerken] Boeken
- Vuurdoorn me (2010), Wereldbibliotheek
- De oksels van de bok (2012), Wereldbibliotheek
[bewerken] Muziek
Enkele gedichten van Estor zijn op muziek gezet: 'Vriezer met vensters' door Jeroen D'hoe en 'Glas' door Paul van Gulick. Met laatstgenoemde realiseerde Estor eveneens het werk 'Paradijselijke reizen' voor koor en spreekstem.
