Anthony Perkins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anthony Perkins
Anthony Perkins in 1983
Anthony Perkins in 1983
Algemene informatie
Geboren 4 april 1932
Geboorteplaats New York City
Overleden 12 september 1992
Overlijdensplaats Los Angeles
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1953 - 1992
Beroep Acteur
(en) IMDb-profiel
(en) IBDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Anthony Perkins (New York City (New York), 4 april 1932 - Los Angeles (Californië), 12 september 1992) was een Amerikaans acteur, waarschijnlijk voornamelijk bekend van zijn rol als Norman Bates in Alfred Hitchcocks Psycho.

Biografie[bewerken]

Perkins was de zoon van acteur Osgood Perkins, die stierf toen Perkins vijf jaar oud was. Hij begon op vijftienjarige leeftijd met acteren. Begin jaren vijftig ging hij naar het Rollins College, Florida. Zijn eerste film was The Actress uit 1953, waarin hij naast Spencer Tracy en Jean Simmons een hoofdrol speelde. Hij was toen 21 jaar oud. Hierna ging hij studeren aan de Columbia-universiteit. Later acteerde hij zowel in televisiedrama's als op Broadway, waarin hij onder andere te zien was in Tea and Sympathy. Voor zijn rol in Friendly Persuasion van William Wyler uit 1956 werd hij genomineerd voor een Academy Award voor Beste Mannelijke Bijrol. Het jaar daarop speelde hij honkbalster Jimmy Piersall in Fear Strikes Out.

Perkins ging zich specialiseren in neurotische, vreemde jongemannen. In 1960 speelde hij de zachtaardige moteleigenaar Norman Bates, die zich zou ontpoppen tot een psychopathische seriemoordenaar, in Psycho van Alfred Hitchcock. De film was wereldwijd een groot succes en de rol zou zijn hele leven aan Perkins blijven kleven. Om te ontsnappen aan typecasting vertrok hij in de jaren zestig naar Europa, waar hij een succesvolle carrière zou opbouwen. Hier was hij onder andere te zien in Orson Welles' versie van Franz Kafka's Het Proces, Le Procès uit 1963.

Eind jaren zestig keerde hij terug naar Amerika om te spelen in films als Pretty Poison (1968) en Catch-22 (1970). Ook speelde hij in de bewerking van het Nederlandse boek Twee Vrouwen. In 1983 keerde hij opnieuw terug naar de rol die hem beroemd had gemaakt met Psycho II. Hij zou de rol opnieuw spelen in Psycho III (1986), die hij tevens regisseerde, en Psycho IV: The Beginning (1990).

Waarschijnlijk liep Perkins rond het filmen van Psycho III het hiv-virus op. Perkins kreeg pas in 1990 officieel te horen dat hij seropositief was. Hij moest het vernemen via een artikel in roddelblad The National Enquirer, dat illegaal en zonder zijn medeweten een bloedmonster van hem had getest op het virus. Perkins stierf op zestigjarige leeftijd aan een door aids veroorzaakte longontsteking.

Hij was van 1973 tot zijn dood in 1992 getrouwd met Amerikaans fotografe en model Berry Berenson, de zus van actrice Marisa Berenson en kleindochter van modeontwerpster Elsa Schiaparelli. Ze kregen samen twee kinderen, acteur Oz Perkins (geboren 1974) en muzikant Elvis Perkins. Zijn vrouw Berry was een van de slachtoffers van de terroristische aanslagen op 11 september 2001. Zij was een van de passagiers van American Airlines vlucht 11, die die dag de noordelijke toren van het World Trade Center binnenvloog.

In 1995 verscheen zijn biografie Anthony Perkins: A Haunted Life, geschreven door Ronald Bergan. Het jaar daarna verscheen een tweede biografie, Anthony Perkins: Split Image (Alyson Books, 1996), geschreven door Charles Winecoff.

Filmografie[bewerken]

Externe link[bewerken]