Antigone (dochter van Oedipus)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oedipus en Antigone.

Antigone was in de Griekse mythologie de dochter van Oedipus. Antigone betekent: 'zij die geboren is om tegen te werken' (αντι: tegen + γονη-: geboren zijn.)

Toen Oedipus afstand deed van de troon gaf hij zijn koninkrijk aan zijn twee zonen Eteocles en Polynices die zich beiden bereid verklaarden om het land een jaar te regeren. Maar zij keken niet meer om naar hun vader, die hen vervloekte wegens hun nalatigheid.

Na het eerste jaar weigerde Eteocles de troon met zijn broer te ruilen. Polynices besloot dan Thebe aan te vallen met zijn aanhangers. Beide broers kwamen om in de strijd: de vloek van Oedipus was aldus vervuld. Koning Creon, die de troon besteeg, verbood dat Polynices begraven zou worden. Antigone, zijn zus, negeerde het verbod en werd gevangen. Creon gaf opdracht haar levend te begraven, ondanks het feit dat ze net verloofd was met zijn eigen zoon, Haemon. Antigones zus Ismene verklaarde dat zij ook had geholpen bij de begrafenis en wilde hetzelfde lot ondergaan. Via Tiresias, een blinde profeet, lieten de goden hun afkeuring blijken over Creons besluit. Hij herriep zijn besluit en besloot Polynices zelf te begraven. Antigone had, om te voorkomen dat ze levend zou worden begraven, zichzelf al opgehangen. Toen Creon aankwam bij de tombe waar Antigone begraven zou worden werd hij door Haemon, zijn eigen zoon aangevallen, waarna Haemon inzag dat hij zijn eigen vader wilde vermoorden. Vervolgens pleegde hij zelfmoord. Toen Creons vrouw Eurydice hoorde van de dood van haar zoon sloeg ook zij de hand aan zichzelf. Zo moest Creon toezien hoe zijn familie de dood vond door zijn trots en hij te laat tot inkeer was gekomen.

De dichter Sophocles schreef een toneelstuk over deze Antigone, zie Antigone (Sophocles). Ondertussen zijn er verschillende bewerkingen en herschrijvingen van Antigone, waaronder een jeugdboek.