Australië op de Olympische Spelen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Australië op de Olympische Spelen
Australië op de Olympische Spelen
Land Australië
IOC-landcode AUS
NOC Australian Olympic Committee
externe link
Australië op de Zomerspelen
1896 · 1900 · 1904 · 1908* · 1912* · 1920 · 1924 · 1928 · 1932 · 1936 · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012
*= met Nieuw-Zeeland als Australazië
Australië op de Winterspelen
1924 · 1928 · 1932 · 1936 · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1994 · 1998 · 2002 · 2006 · 2010 · 2014
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen

Australië is een van de landen die deelneemt aan de Olympische Spelen. Australië was present op de eerste editie van de Zomerspelen in 1896. Veertig jaar later, in 1936, kwam het voor het eerst uit op de Winterspelen.

Australië is, samen met Griekenland, een van de twee landen die aan alle Olympische Zomerspelen hebben deelgenomen. Daarbij moet worden opgemerkt dat in 1908 en 1912 Australië samen met Nieuw-Zeeland deel aan de Spelen onder de naam Australazië.

In 2012 nam Australië voor de 27e keer deel aan de Zomerspelen (inclusief 2x als Australazië), in 2010 voor de 17e keer deel aan de Winterspelen. Het is een van de 44 landen die zowel op de Winter- als de Zomerspelen een medaille behaalde, 476 in totaal.

Medailles en deelnames[bewerken]

Overzicht[bewerken]

De tabel geeft een overzicht van de jaren waarin werd deelgenomen, het aantal gewonnen medailles en de eventuele plaats in het medailleklassement.

Zomerspelen   Winterspelen
Jaar Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal  Rang  Jaar Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal  Rang 
1896 2 0 0 2 8
1900 2 0 3 5 9
1904 0 0 0 0 -
1908 - - - - -
1912 - - - - -
1920 0 2 1 3 16
1924 3 1 2 6 11 1924 - - - - -
1928 1 2 1 4 19 1928 - - - - -
1932 3 1 1 5 10 1932 - - - - -
1936 0 0 1 1 30 1936 0 0 0 0 -
1948 2 6 5 13 14 1948 - - - - -
1952 6 2 3 11 9 1952 0 0 0 0 -
1956 13 8 14 35 3 1956 0 0 0 0 -
1960 8 8 6 22 5 1960 0 0 0 0 -
1964 6 2 10 18 8 1964 0 0 0 0 -
1968 5 7 5 17 9 1968 0 0 0 0 -
1972 8 7 2 17 6 1972 0 0 0 0 -
1976 0 1 4 5 32 1976 0 0 0 0 -
1980 2 2 5 9 15 1980 0 0 0 0 -
1984 4 8 12 24 14 1984 0 0 0 0 -
1988 3 6 5 14 15 1988 0 0 0 0 -
1992 7 9 11 27 10 1992 0 0 0 0 -
1996 9 9 23 41 7 1994 0 0 1 1 22
2000 16 25 17 58 4 1998 0 0 1 1 22
2004 17 16 17 50 4 2002 2 0 0 2 15
2008 14 15 17 46 6 2006 1 0 1 2 17
2012 7 16 12 35 10 2010 2 1 0 3 13
2016 - - - - - 2014 0 2 1 3 24
Totaal 138 153 177 468 Totaal 5 3 4 12
Tot. Z+W 143 156 181 480  

Winterspelen[bewerken]

Garmisch-Partenkirchen 1936[bewerken]

  • Voor het eerst nam een Australiër deel aan de Winterspelen. Kenneth Kennedy nam deel aan de 500m, 1500m en 5000m schaatsen. Zijn beste resultaat was een 29e plaats op de 500m.
  • De Australiër Frederick McEvoy was aanvoerder van de Britse viermansbob die een bronzen medaille behaalde. Hiermee was hij de eerste Australische Winterkampioen maar hij behaalde deze medaille voor Groot-Brittannië.

Turijn 2006[bewerken]

Zomerspelen[bewerken]

Teddy Flack, de eerste Australische deelnemer en winnaar van een Olympische medaille

Athene 1896[bewerken]

  • Teddy Flack was de eerste Australische deelnemer aan de Olympische Spelen en meteen ook de enige die deelnam aan de Spelen van 1896. Hij won goud op zowel de 800m als de 1500m. Bovendien won hij ook brons bij het tennis als dubbelpartner van de Brit George S. Robertson. In 1896 waren er slechts vijf ploegen ingeschreven voor het dubbelspel.
  • Australië gebruikte de Union Jack als officiële vlag.

Parijs 1900[bewerken]

  • Australië nam deel aan de Zomerspelen 1900 met drie sporters die alle drie medailles wonnen:
    • Freddy Lane won tweemaal goud bij het zwemmen, allebei op dezelfde dag. Eerst won hij de 200m vrije stijl, later ook de 200m obstakelrace die enkel in 1900 in Parijs op de Seine werd gehouden. Hij was ook favoriet op de 100m vrije stijl, maar deze werd op het laatste moment door de organisatoren geannuleerd.
    • Donald Mackintosh won 2 medailles, een gouden en een bronzen. Beiden bij het schieten. Het IOC erkende deze nummers echter niet als officiële Olympische disciplines, zodat ze officieel niet meetellen in de medaillespiegel.
    • In het atletiek kaapte Stanley Rowley drie bronzen medailles weg, zowel op de 60m, de 100m als de 200m. Op de 5000m team-race won hij samen met 4 Britten goud. Ze versloegen hierbij de Franse ploeg die ook meteen de enige tegenstander was. Stanley Rowley liep de race niet eens uit maar werd toch als mede-winnaar gehuldigd. Ook deze medaille wordt officieel niet aan Australië toegekend.

St Louis 1904[bewerken]

  • Tot op heden waren dit de enige Olympische Zomerspelen waarna Australië zonder medailles naar huis terugkeerde. Het Australisch team bestond dan ook slechts uit twee deelnemers:
  • Corrie Gardner zorgde voor het beste resultaat. Hij eindigde 6e op de 110 m horden en 9e in het verspringen.
  • Leslie McPherson reisde af naar St. Louis, maar trok zich terug uit competitie toen bleek dat de horden lager waren dan degenen op welke hij getraind had.

Londen 1908[bewerken]

  • Australië nam samen met Nieuw-Zeeland deel aan de Olympische Spelen onder de naam Australazië.

Stockholm 1912[bewerken]

  • Ook dit keer werd er één team afgevaardigd onder de noemer Australazië.

Antwerpen 1920[bewerken]

  • Na twee gezamenlijke deelnames met Nieuw-Zeeland vaardigde Australië dit keer zelf 13 atleten af naar Antwerpen. Onder hen een vrouw.
  • Australië behaalde twee zilveren medailles:
  • Dezelfde Frank Beaurepaire, reeds tweemaal medaillewinnaar in 1908, slaagde er bovendien in om ook brons te zwemmen op de 1500m vrije slag.
  • Zijn zus Lily Beaurepaire nam deel aan de 100m en 400m vrije slag, maar haalde geen medaille.
  • Een andere opvallende Australische deelnemer was hordeloper Wilfred Kent-Hughes. Hij zou later de voorzitter worden van het organiserend comité van de spelen in Melbourne (1956).

Parijs 1924[bewerken]

  • De Australische afvaardiging, bestaande uit 34 mannelijke deelnemers, slaagde erin om opnieuw zes medailles mee te nemen naar hun thuisland.
  • Allereerst waren er drie gouden medailles:
  • In het zwemmen werden er nog drie medailles binnengehaald:
  • Dezelfde Andrew Charlton behaalde brons op de 400m vrije slag.
  • De zilveren plak in de 4 x 200m vrije slag ging ook dit keer naar Australië. Frank Beaudelaire, Andrew Charlton, Maurice Christie en Ivan Stedman waren dit keer de zwemmers van dienst.
  • De onvermijdelijke Frank Beaudelaire zwom ook naar zijn derde bronzen plak op de 1500m vrije slag (net als op de spelen van 1908 en 1920). Hiermee was hij de eerste Australische sporter die erin slaagde om medailles te halen op drie verschillende Olympische Spelen.

Amsterdam 1928[bewerken]

  • Australië haalt, ondanks de beperkte delegatie van 19 atleten, toch opnieuw vier medailles binnen. De drie medaillewinnaars worden, elk in hun sport, toch wel gerekend tot de grootste Australische atleten ooit:
  • Henry 'Bobby' Pearce behaalde de gouden plak in het roeien. In de kwartfinale deed Pearce toch wel iets zeer uitzonderlijk: in het midden van de race stopte hij met roeien om zo een familie eenden te laten passeren. Pearce was echter zo sterk dat hij de race nog won. Henry Pearce droeg trouwens ook de Australische vlag tijdens de openingsceremonie.
  • Andrew 'Boy' Charlton won ook dit keer weer eremetaal. Zowel op de 400m vrije slag als op de 1500 m vrije slag zwom hij naar de zilveren plak.
  • Wielrenner Edgar 'Dunc' Gray haalde een bronzen medaille in de 1000 m tijdrit.
  • Historisch was anderzijds wel het aantreden van Edith Robinson. Ze was de eerste Australische vrouw die deelnam aan een atletiekonderdeel van de Olympische Spelen. Zowel op de 100m als op de 800m geraakte ze niet in de finale.

Los Angeles 1932[bewerken]

  • De Australische vlag werd dit keer gedragen door vijfvoudig medaillewinnaar Andrew Charlton. Door ziekte slaagde hij er niet in om drie Spelen na elkaar een medaille binnen te halen.
  • Ditmaal vaardigde Australië slechts 12 atleten af naar de Spelen. Toch werden er opnieuw vijf medailles weggekaapt, waaronder driemaal een gouden plak:
  • Henry 'Bobby' Pearce slaagde erin om zijn titel te verlengen in het roeien.
  • Edgar 'Dunc' Gray deed zelfs nog beter dan in Amsterdam. Na een bronzen plak was nu het goud in de 1000m tijdrit voor hem weggelegd. Meteen was dit ook het eerste Australisch wielergoud op de Spelen.
  • Clare Dennis, amper zestien jaar, was de jongste vrouwelijke gouden medaillewinnaar in Los Angeles. Op de 200m schoolslag liet ze net de Japanse Hideko Maehata achter zich.
  • Philomena Mealing haalde zilver op de 100m rugslag bij vrouwen.
  • In het vrij worstelen bij de licht zwaargewichten slaagde Eddie Scarf erin om brons te behalen. Meteen ook het eerste eremetaal in deze sport voor Australië.

Berlijn 1936[bewerken]

  • Dit keer mocht Edgar Gray als vlaggendrager fungeren.
  • Op uitzondering van de Spelen in 1904 haalde Australië het slechtste resultaat ooit: er werd, ondanks een afvaardiging van 33 atleten, slechts een bronzen medaille behaald:
  • John Metcalfe behaalde brons in het hink-stap-springen. De winnaar Naoto Tajima moest het eerdere wereldrecord van Metcalfe verbeteren en haalde met een sprong van 16m dan ook goud binnen. Metcalfe nam ook nog deel aan het hoogspringen, waar hij slechts twaalfde eindigde.

Londen 1948[bewerken]

  • De Australische delegatie telde ditmaal 77 deelnemers, waaronder 9 vrouwen.
  • Anderzijds werd er voor het eerst in 9 sporten deelgenomen. In 4 ervan werd er eremetaal behaald.
  • Op deze eerste naoorlogse Spelen werden maar liefst 13 medailles behaald:
  • Twee keer goud:
  • Zes keer zilver:
  • Vier keer brons:
  • Shirley Strickland haalde ook twee bronzen medailles binnen: eentje op de 100m spurt en een tweede op de 80 m horden.
  • Ook John Marshall hield het niet bij zijn zilveren plak. Op de 400m vrije slag eindigde hij als derde.
  • Joseph Armstrong haalde brons in het vrije stijl worstelen bij de zwaargewichten.
  • Na deze Spelen behaalde Australië geen enkele medaille meer in het worstelen.
  • De vlag werd gedragen door Les McKay, speler van het waterpoloteam. Het was trouwens de eerste keer dat Australië deelnam aan het Olympisch waterpolotoernooi.

Helsinki 1952[bewerken]

  • De Australische delegatie telde 85 atleten, waaronder 15 vrouwen.
  • Voor het eerst werd Australië vertegenwoordigd in het schermen en op de moderne vijfkamp.
  • Er werden elf medailles behaald, waaronder voor het eerst ook zes gouden.
  • Atletiek
  • Marjorie Jackson behaalde voor het eerst sinds Teddy Flack nog eens een Atletiek-titel. Ze won zowel de 100m als de 200m.
  • Shirley Strickland werd Olympisch kampioen op de 80m horden. Op de 100m werd Strickland ook nog eens derde.
  • Australië had een goede 4x100 ploeg met onder andere Marjorie Jackson en Shirley Strickland. Een foutieve stokwissel, waarbij Jackson de stok overnam van Winsome Cripps en deze liet vallen, verhinderde een derde gouden medaille voor Marjorie Jackson. Op dat moment liep Australië ruim aan de leiding.
  • Wielrennen
  • Hier behaalde Australië twee gouden en een zilveren medaille.
  • Russell Mockridge behaalde goud op de 1000m tijdrijden en samen met Lionel Cox won hij ook goud op de 2000m tandem. Opmerkelijk was toch dat Mockridge deze twee gouden medailles op dezelfde namiddag behaalde.
  • Dezelfde Cox behaalde ook zilver op de 1000m sprint.
  • Roeien
  • Merv Wood, eerder al aan het feest in 1948 (en vlaggendrager tijdens de openingsceremonie dit maal) roeide dit keer naar zilver in de skiff.
  • De Australische ' acht met stuurman' behaalde een mooie bronzen plak.
  • Gewichtheffen
  • Verdi Barberis haalde met zijn bronzen plak bij de lichtgewichten de eerste Australische medaille in het gewichtheffen binnen.
  • Zwemmen

Melbourne 1956[bewerken]

  • Aan de spelen in eigen land namen maar liefst 325 Australische atleten deel, waaronder 46 vrouwen.
  • In de medaillespiegel behaalde Australië een derde plaats, de hoogste ranking ooit.
  • Er werden in totaal 35 medailles behaald.
  • Voor de eerste maal werd er ook een voetbalelftal en een basketbalploeg afgevaardigd.
  • Atletiek
  • Opvallendste figuur was de 18-jarige Betty Cuthbert. Ze sprintte eerst naar goud op zowel de 100m als de 200m. Enkele dagen later haalde ze een derde spurtmedaille binnen. Samen met Shirley Strickland, Norma Croker en Fleur Mellor werd de 4 X 100 m - aflossing gewonnen. Het thuispubliek noemde haar prompt de 'Golden Girl'.
  • Dezelfde Strickland had eerder al de 80m horden gewonnen. In totaal behaalde ze 7 Olympische medailles.
  • Er werden ook twee zilveren atletiekmedailles behaald:
  • Tot slot tekenden we nog zesmaal brons op in de diverse atletieknummers:
  • Zwemmen
  • Murray Rose zwom op 17-jarige leeftijd liefst drie keer naar het goud:
  • Ook Dawn Fraser behaalde drie medailles in het zwemmen bij de vrouwen:
  • Samen met Lorraine Crapp, Faith Leech en Sandra Morgan werd de 4 x 100 m vrije slag gewonnen.
  • Op de 100 m vrije slag zwom Dawn eveneens naar goud, terwijl ze op de 400m vrije slag moest tevreden zijn met zilver.
  • Lorraine Crapp won trouwens de 400m en haalde zo ook haar tweede gouden medaille binnen. Op de 100m klokte ze als tweede af achter Fraser.
  • Faith Leech maakte het Australisch feestje op de 100m vrije slag trouwens compleet door naar de bronzen plak te zwemmen.
  • Ook bij de 100m vrije slag bij de mannen was het podium trouwens volledig Australisch: Jon Henricks won voor John Devitt en Gary Chapman.
  • Andere zwem-medailles werden behaald door:
  • Roeien
  • Stuart MacKenzie eindigde tweede in de skiff.
  • Merv Wood behaalde zijn derde Olympische medaille. Samen met Murray Riley haalde hij brons in de 'dubbel twee'.
  • De Australische 'Acht met stuurman' behaalden opnieuw de bronzen plak.

Rome 1960[bewerken]

  • Australië vaardigde dit keer 214 atleten af, waaronder 30 vrouwen.
  • Dit keer eindigde de Aussies vijfde in de medaillespiegel, goed voor 8 gouden, 8 zilveren en 6 bronzen medailles.
  • Herb Elliot won met meer dan 20m voorsprong en in een nieuwe wereldrecord de 1.500m (atletiek).
  • Neal Lavis, Lawrence Morgan, Bill Roycroft slaagden erin om, ondanks een zware val van Roycroft goud binnen te halen in de military voor teams.
  • In de individuele military was het goud voor dezelfde Morgan, het zilver voor Lavis.
  • De overige gouden medailles werden behaald in het zwemmen:
  • Voorts werden in het zwemmen nog 5 zilveren medailles behaald:
  • Een bronzen (zwem)medaille was er nog voor:
  • Op de atletiekpiste werden nog drie medailles behaald:
  • Tenslotte werden er ook nog twee bronzen medailles behaald in het boksen:

Tokio 1964[bewerken]

  • Tijdens deze eerste Spelen op Aziatische bodem slaagden de Aussies erin om 18 medailles te behalen, waaronder zes gouden.
  • De vlag werd gedragen door schermer Ivan Lund die al aan zijn vierde Olympische Spelen deelnam.
  • De ster was ongetwijfeld Dawn Fraser die haar derde Olympische titel zwom op de 100m vrije slag. Enkele dagen later behaalde ze nog zilver op de 4x100m vrije slag, meteen ook haar achtste Olympische medaille.
  • Betty Cuthbert zorgde anderzijds ook voor een verrassing door een 4e gouden Olympische atletiekmedaille te behalen, dit keer op de 400m.
  • Peter O'Donnell, James Sargeant en William Northman zeilden naar goud in de 5 1/2 meter klasse. Northman was meteen de oudste winnaar in Tokio en blijft tot vandaag de oudste Australisch Olympisch kampioen aller tijden.
  • Voorts waren er nog 3 gouden medailles in het zwemmen:
  • Deze Spelen vielen er ook 2 zilveren medailles op te tekenen voor de Australische delegatie:
  • Australië kaapte ook enkele bronzen medailles weg in twee nieuwe sporten:
  • Allan Wood zwom zowel op de 400m als 1.500m vrije slag naar de derde stek.
  • Voorts tekenden we nog brons op voor:
Landen op de Olympische Spelen

Afghanistan · Albanië · Algerije · Amerikaans-Samoa · Amerikaanse Maagdeneilanden · Andorra · Angola · Antigua en Barbuda · Argentinië · Armenië · Aruba · Australië · Azerbeidzjan · Bahama's · Bahrein · Bangladesh · Barbados · België · Belize · Benin · Bermuda · Bhutan · Bolivia · Bosnië en Herzegovina · Botswana · Brazilië · Britse Maagdeneilanden · Brunei · Bulgarije · Burkina Faso · Burundi · Cambodja · Canada · Centraal-Afrikaanse Republiek · Chili · China · Chinees Taipei · Colombia · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Cookeilanden · Costa Rica · Cuba · Cyprus · Denemarken · Djibouti · Dominica · Dominicaanse Republiek · Duitsland · Ecuador · Egypte · El Salvador · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Estland · Ethiopië · Fiji · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Gabon · Gambia · Georgië · Ghana · Grenada · Griekenland · Groot-Brittannië · Guam · Guatemala · Guinee · Guinee-Bissau · Guyana · Haïti · Honduras · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Italië · Ivoorkust · Jamaica · Japan · Jemen · Jordanië · Kaaimaneilanden · Kaapverdië · Kameroen · Kazachstan · Kenia · Kirgizië · Kiribati · Koeweit · Kosovo · Kroatië · Laos · Lesotho · Letland · Libanon · Liberia · Libië · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Macedonië · Madagaskar · Malawi · Maldiven · Maleisië · Mali · Malta · Marokko · Marshalleilanden · Mauritanië · Mauritius · Mexico · Micronesia · Moldavië · Monaco · Mongolië · Montenegro · Mozambique · Myanmar · Namibië · Nauru · Nederland · Nepal · Nicaragua · Nieuw-Zeeland · Niger · Nigeria · Noord-Korea · Noorwegen · Oeganda · Oekraïne · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Oostenrijk · Pakistan · Palau · Palestina · Panama · Papoea-Nieuw-Guinea · Paraguay · Peru · Polen · Portugal · Puerto Rico · Qatar · Roemenië · Rusland · Rwanda · Saint Kitts en Nevis · Saint Lucia · Saint Vincent en de Grenadines · Salomonseilanden · Samoa · San Marino · Saoedi-Arabië · Sao Tomé en Principe · Senegal · Servië · Seychellen · Sierra Leone · Singapore · Slovenië · Slowakije · Somalië · Spanje · Sri Lanka · Soedan · Suriname · Swaziland · Syrië · Tadzjikistan · Tanzania · Thailand · Togo · Tonga · Trinidad en Tobago · Tsjaad · Tsjechië · Tunesië · Turkije · Turkmenistan · Tuvalu · Uruguay · Vanuatu · Venezuela · Verenigde Arabische Emiraten · Verenigde Staten · Vietnam · Wit-Rusland · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland · Onafhankelijk olympisch deelnemer

Historische landen: Australazië · Bohemen · Bondsrepubliek Duitsland · Brits-Indië · Duits Eenheidsteam · Duitse Democratische Republiek · Gezamenlijk Team · Individuele Olympische Atleten · Joegoslavië · Malaya · Nederlandse Antillen · Noord-Borneo · Noord-Jemen · Saarland · Servië en Montenegro · Sovjet-Unie · Tsjecho-Slowakije · West-Indische Federatie · Zuid-Jemen · Gemengd team

Bronnen, noten en/of referenties
Australië op sports-reference