Bagleyklasse
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Bagleyklasse | ||||
| USS Blue (DD-387) | ||||
| Algemene gegevens | ||||
| Kiellegging | 1935 | |||
| In dienst gesteld | 1937 | |||
| Waterverplaatsing | 2.325 ton | |||
| Afmetingen | 104,1 m × 10,8 m | |||
| Techniek en uitrusting | ||||
| Machinevermogen | 49.000 pk | |||
| Snelheid | 38,5 knopen | |||
| Bemanning | 158 koppen | |||
| Bewapening | 4× 12 cm kanonnen 4× .50 kaliber machinegeweren 12× 533 mm torpedo (wapen)buizen 2× dieptebomrekken |
|||
|
||||
De Bagleyklasse werd gebouwd voor de Amerikaanse marine. Alle acht schepen werden besteld en neergelegd in 1935 en waren klaar in 1937. Ze waren gebaseerd op de Gridleyklasse, die weer gebaseerd was op de Mahanklasse.
Alle acht torpedobootjagers van de Bagleyklasse waren aanwezig bij de Aanval op Pearl Harbor op 7 december 1941. Ze dienden allen in de Grote Oceaan tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarbij er drie verloren gingen bij gevechtsacties, twee zonken door de testen van Operation Crossroads en de overige drie werden gesloopt kort na het einde van de oorlog.
Schepen[bewerken]
- USS Bagley (DD-386)
- USS Blue (DD-387)
- USS Helm (DD-388)
- USS Mugford (DD-389)
- USS Ralph Talbot (DD-390)
- USS Henley (DD-391)
- USS Patterson (DD-392)
- USS Jarvis (DD-393)