Basaal metabolisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Basaal metabolisme, is de stofwisseling die nodig is om de minimale hoeveelheid energie te leveren die noodzakelijk is voor primaire levensprocessen van een organisme. Onder deze levensprocessen vallen onder andere ademen, hartslag, en alle processen die op cel en weefselniveau doorgaan tijdens rust. We spreken dan ook wel van 'rustmetabolisme', of energieverbruik in rust. De term 'basaal metabolisme' is gereserveerd voor het meten van het basaal metabolisme onder strikte, afgesproken, condities. Bij ziekte is niet voldaan aan deze condities en gebruiken we de term rustmetabolisme. Overigens is een van de afspraken dat je niet mag slapen tijdens een meting. Het energieverbruik tijdens slaap is nog wat lager dan basaal metabolisme.

Het energieverbruik in rust kan gemeten worden door te meten hoeveel zuurstof een individu in rust verbruikt en hoeveel kooldioxide of CO2 wordt geproduceerd. Het basaal metabolisme wordt vooral bepaald door de actieve celmassa in het lichaam. Variatie in basaal metabolisme wordt vooral bepaald door het lichaamsgewicht, lichaamslengte, leeftijd en geslacht.

Harris-Benedict vergelijking[bewerken]

Van de energie die nodig is voor het basaal metabolisme kan een schatting worden gemaakt met de Harris-Benedict vergelijking. De oorspronkelijke vergelijking komt voort uit een studie door James Arthur Harris and Francis Gano Benedict, die in 1918-1919 werd gepubliceerd.[1][2]

Oosrpronkelijke vergelijking (1919)
Mannen Basaal Metabolisme = 66.4730 + (13.7516 x massa in kg) + (5.0033 x lichaamslengte in cm) – (6.7550 x leeftijd in jaren)
Vrouwen Basaal Metabolisme = 655.0955 + (9.5634 x massa in kg) + (1.8496 x lichaamslengte in cm) – (4.6756 x leeftijd in jaren)

De vergelijking werd in 1984 herzien door Roza and Shizgal.[3]

Herziene vergelijking (1984)
Mannen Basaal Metabolisme = 88,362 + (13,397 x massa in kg) + (4,799 x lichaamslengte in cm) - (5,677 x leeftijd in jaren)
Vrouwen Basaal Metabolisme = 447,593 + (9,247 x massa in kg) + (3,098 x lichaamslengte in cm) - (4,330 x leeftijd in jaren)

Daarnaast levert het Harris-Benedict Principe een factor waarmee dat cijfer kan worden vermenigvuldigd om de energiebehoefte bij verschillende niveaus van lichamelijke activiteit te bepalen. Deze waarde wordt ook wel de PAL-waarde genoemd (PAL = physical activity level).

Harris-Benedict Principe factor
Geen tot weinig lichaamsbeweging 1,2
Lichte lichaamsbeweging 1,375
Normale lichaamsbeweging 1,55
Zware lichaamsbeweging 1,725
Zeer zware lichaamsbeweging 1,9

Voorbeeld[bewerken]

Een man van 50 jaar, 180 cm lang en een massa van 80 kg heeft een basaal metabolisme van:

88,362 + ( 13,397 x 80 kg ) + ( 4,799 x 180 cm ) - ( 5,677 x 50 ) = 88,362 + 1.071,76 + 863,82 - 283,5 = 1.740,442 kcal. Dit is de energie die nodig is om het basaal metabolisme in stand te houden zonder in gewicht toe- of af te nemen. Bij normale lichaamsbeweging zal deze persoon zijn gewicht handhaven door een dagelijkse inname van 1740 x factor 1,55 ≈ 2700 kcal

Bronnen[bewerken]

  1. A Biometric Study of Human Basal Metabolism. J. Arthur Harris and Francis G. Benedict. Proceedings of the National Academy of Sciences. Vol. 4, No. 12 (December 1918): 370–373.
  2. A Biometric Study of Basal Metabolism in Man. J. Arthur Harris and Francis G. Benedict. Washington, DC: Carnegie Institution, 1919.
  3. The Harris Benedict equation reevaluated. A.M. Roza and H.M. Shizgal. American Journal of Clinical Nutrition. Vol. 40, No. 1 (July 1984): 168-182.
Geplaatst op:
16-06-2007
Dit artikel is een beginnetje over biologie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken