Bestralingssterkte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De bestralingssterkte of irradiantie is het vermogen per oppervlakte-eenheid van de invallende elektromagnetische straling op een oppervlak. Ze wordt uitgedrukt in watt per vierkante meter en met het symbool E of Ee, waarbij het subscript e staat voor "energetisch". Het symbool I wordt ook wel gebruikt.

De bestralingssterkte is het tijdgemiddelde van de component van de poynting-vector loodrecht op het oppervlak.

De bestralingssterkte neemt de totale invallende straling, bij elke golflengte, in rekening. Wanneer men de invallende straling bij een welbepaalde golflengte beschouwt, spreekt men over de spectrale bestralingssterkte of spectrale irradiantie. Deze wordt uitgedrukt in W m-3 of W m-2 nm-1.

De bestralingssterkte van de zon op de aarde, gemeten op een vaste afstand, wordt de zonneconstante genoemd, hoewel ze aan fluctuaties onderhevig is en geen constante waarde heeft.