Bewening van Christus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De bewening van Christus van Giotto

De bewening van Christus is een tafereel dat eerst in de 11e eeuw in de Byzantijnse kunst in gebruik komt (ivoren). Het onderwerp is door Giotto in de Arena-kapel te Padua in een grote compositie geschilderd. Een Bijbeltekst ligt aan dit onderwerp niet ten grondslag.

Men treft het aan tussen taferelen met voorstellingen van de Kruisafname en de Graflegging. De op de grond liggende Christus wordt beweend door Maria, Nicodemus en anderen. Later ontstond de ermee verwante zg. Piëta waar Christus op de schoot van Maria voorgesteld wordt.

Een bekend voorbeeld van een bewening van Christus is die van Botticelli.