Bradycardie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Een bradycardie is een vorm van een hartritmestoornis (stoornis in de frequentie waarmee het hart klopt) waarbij de hartslag minder dan 60 slagen per minuut is. Hierdoor krijgt het lichaam niet voldoende zuurstof en voedingsstoffen om naar behoren te functioneren.

Echter, bij gezonde mensen (met name met een goede conditie) kan de hartslag in rust minder dan 60 slagen per minuut zijn. Het tegenovergestelde van bradycardie is een tachycardie (versnelde hartslag).

Ook bij ongeboren en premature baby's wordt bij de bewaking van de hartfrequentie gesproken over bradycardie, maar dan gelden andere waarden. Een ongeboren baby heeft gemiddeld een hartritme tussen de 120 en 160. Meestal geeft een CTG-apparaat of een daaraan verbonden bewakingssysteem zoals MOSOS een alarm bij een hartritme onder de 100 hartslagen per minuut, als dit langer dan 10 seconden aanhoudt. Tijdens de uitdrijving wordt deze ondergrens van het alarm vaak verlaagd naar 80 hartslagen per minuut.

Zie ook[bewerken]