Tachycardie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Tachycardie
ECG met monomorfe ventriculaire tachycardie (VT)
ECG met monomorfe ventriculaire tachycardie (VT)
ICD-10 R00.0
ICD-9 785.0
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een tachycardie is een hartritme waarbij het hart klopt met een frequentie van meer dan 100 slagen per minuut.

Tachycardie kan vele oorzaken hebben. Het kan een normale reactie op stress of lichamelijke inspanning zijn. Een andere oorzaak kan uitdroging, ondervulling, bloedarmoede of een tekort aan vitamine B1 zijn. Ook gebruik van bepaalde stimulerende middelen, zoals koffie, amfetamine, of cocaïne, kunnen tachycardie veroorzaken. Tachycardie kan eveneens optreden binnen 15 à 30 minuten na de inname van alcohol. Dit door een verhoogde acetaldehyde-concentratie. Dit is dus een duidelijk signaal naar de gebruiker toe om het verdere alcoholgebruik te verminderen/stoppen.

Afhankelijk van de onderliggende oorzaak en de conditie van de patiënt kan tachycardie gevaarlijk zijn en moet het behandeld worden. In sommige gevallen kan tachycardie zelfs levensbedreigend zijn.

Behandeling van niet fysiologische tachycardie geschiedt meestal met anti-aritmische middelen, een andere mogelijkheid is cardioversie.

Het tegenovergestelde van tachycardie is bradycardie.

Zie ook[bewerken]