Claudius Aelianus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Claudius Aelianus was een, uit Praeneste afkomstige, sofist, die leefde in het begin van de 3e eeuw n.Chr., onder de regering van Hadrianus.

Hij was als leraar welsprekendheid werkzaam te Rome. Behalve verscheidene ons slechts uit de titel bekende geschriften, schreef hij een werk van gemengde inhoud (Ποικίλη ἱοτορία / Poikílē historía; Varia Historia), in 14 boeken van verschillende inhoud. Het was een verzameling verhalen en anekdoten, gedeeltelijk niet zonder waarde.

Bovendien schreef hij een werk over de natuurlijke geschiedenis van dieren (Περὶ ζῴων ἰδιότητος / Perì zōiōn idiótētos; De natura animalium), in 17 boeken, eveneens een verzameling verhalen, die alle betrekking hebben op het leven van de dieren, hetwelk veel lezers schijnt te hebben gehad.

Beide werken, waarin men dikwijls een juist oordeel en een goede keuze mist, ontlenen hun grootste waarde aan de talrijke daarin voorkomende citaten en parafraseringen van verloren gegane werken van andere antieke auteurs. Christian Friedrich Wilhelm Jacobs heeft bewezen dat beide werken van dezelfde schrijver afkomstig zijn. Aelianus, ofschoon hij in Italië was geboren, was de Griekse taal zozeer meester, dat hij om zijn zoetvloeiendheid als honingzoet (μελίγλωσσος / melíglōssos) werd geroemd.

Referenties[bewerken]

  • art. Aelianus (2), in F. Lübker - trad. ed. J.D. Van Hoëvell, Classisch Woordenboek van Kunsten en Wetenschappen, Rotterdam, 1857, pp. 19-20.
  • art. Aelianus (2), in J.G. Schlimmer - Z.C. De Boer, Woordenboek der Grieksche en Romeinsche Oudheid, Haarlem, 19203, p. 14.