Concessie (vergunning)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een concessie is een vergunning van de overheid die anderen uitsluit. De verkrijger van de concessie of concessiehouder krijgt dus een monopolie (alleenrecht) op bijvoorbeeld een stuk grondgebied.

De aanbestedende dienst van de overheid kan ook een concessieovereenkomst sluiten voor het verrichten van openbare werken.

Een gemeente kan bijvoorbeeld een concessie verlenen aan de private uitbater van een cafetaria aan het gemeentelijk zwembad of de staat kan een concessie verlenen voor het winnen van delfstoffen in een bepaald gebied.

Een concessie en een vergunning zijn weliswaar verwant maar niet hetzelfde. Beide impliceren een (noodzakelijke) toestemming van de overheid om een bepaalde activiteit uit te voeren. Een concessie wordt door een overheid verleend omdat deze overheid die activiteit wenselijk acht op grond van het door haar te behartigen publieke belang. De overheid staat onverschillig tegenover de activiteit die op grond van de vergunning uitgevoerd mag worden. Aan een concessie is altijd een publiek belang verbonden. Bijvoorbeeld de Vervoerconcessie voor het hoofdrailnet.

De concessie wordt verleend als eenzijdig besluit en na (impliciete) aanvaarding door de concessiehouder ontstaat er een publiekrechtelijke overeenkomst.

Zie ook[bewerken]