Consumentenbond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Consumentenbond is een vereniging in Nederland die opkomt voor de belangen van consumenten.

Geschiedenis[bewerken]

De Consumentenbond werd op 14 januari 1953 opgericht als "Nederlandse Consumentenbond" door B. Buitendijk, J. van Benthem en A. Thorenaar en startte met 141 leden.

De bond geeft sinds april 1953 een blad uit, de Consumentengids, waarin vergelijkende warenonderzoeken gepubliceerd worden. Pas sinds de jaren zestig is de bond werkelijk een grote organisatie geworden na een geruchtmakende rechtszaak (die de bond verloor) tegen een sigarettenmerk. Door de testresultaten die de bond gepubliceerd had was de verkoop van het merk bijzonder teruggelopen.

Bij het vijfentwintigjarige bestaan in 1978 had de consumentenbond 470.000 leden.[1]. Anno 2008 is de bond uitgegroeid tot een organisatie met 550.000 leden en heeft 250 personeelsleden.

In 1988 richtte de Consumentenbond de Stichting Anne Fransenfonds op, genoemd naar Anne Fransen, directeur van de Consumentenbond van 1964 tot 1981. Het doel hiervan is: het bevorderen en ondersteunen van (beginnende) consumentenorganisaties in de Derde Wereld en Oost-Europa. Volgens de Consumentenbond zijn consumentenorganisaties daar hard nodig, zeker wanneer het gaat om basisrechten.

Organisatie[bewerken]

Naast de algemene Consumentengids en Consumentengids Online geeft de Consumentenbond een aantal specifieke gidsen uit: de Reisgids, de Geldgids, de Digitaalgids en de Gezondgids. Ook geeft de Consumentenbond veel boeken uit over allerlei consumentenonderwerpen.

Belangrijke functies van de Consumentenbond zijn onder andere het beleidsmatig lobbywerk om voor consumenten goede regels te laten creëren door de overheid en het deelnemen aan overleg met brancheorganisaties om algemene voorwaarden te laten opstellen die recht doen aan de positie van de consument. Daarnaast worden voor groepen consumenten die problemen hebben met hetzelfde bedrijf, gezamenlijke acties opgezet om de problemen opgelost te krijgen.

De bond is een vereniging met getrapte vertegenwoordiging: de algemene ledenvergadering wordt gevormd door de Bondsraad, waarin honderd leden van de vereniging zitting hebben.

Internationaal[bewerken]

De Consumentenbond werkt samen met buitenlandse consumentenorganisaties in Europa maar ook daarbuiten via.

  • de wereldwijde koepel van consumentenorganisaties, Consumers International (CI);
  • het Europese samenwerkingsverband BEUC (Bureau Européen des Unions de Consommateurs);
  • de internationale organisatie voor gezamenlijk onderzoek ICRT, ook wel IT of International Testing genoemd (International Consumer Research & Testing);
  • de Stichting Anne Fransenfonds, het door de Consumentenbond opgerichte fonds voor ondersteuning van consumentenorganisaties in de Derde Wereld;
  • The European Consumer Law Group (ECLG), een groep van advocaten van verschillende consumentenorganisaties en wetenschappers die consumentenrecht onderzoeken.

Zusterorganisaties[bewerken]

De Belgische heet Test-Aankoop, de Engelse heet Which?[2], en de Duitse heet Stiftung Warentest.[3]

De Consumentenbond is een van de oprichters van BEUC (Bureau Européen des Unions de Consommateurs) een Europese koepelorganisatie en van Consumers International[4], beide grensoverschrijdende bundelingen van belangenbehartiging voor consumenten.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties