De gelaarsde kat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie De gelaarsde kat (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van De gelaarsde kat.
Afbeelding van De gelaarsde kat door Gustave Doré
De kat en de jongste molenaarszoon

De gelaarsde kat is een Europees sprookje. De vroegste geschreven versie, voor zover bekend, werd in de eerste helft van de zestiende eeuw gepubliceerd door Giovanni Francesco Straparola.

Veruit de bekendste versie van het verhaal is echter die van de Franse schrijver Charles Perrault, gepubliceerd in 1697 als onderdeel van diens verzameling Sprookjes van Moeder de Gans.

Verhaal[bewerken]

Het verhaal gaat over de verdeling van de nalatenschap van een eenvoudige molenaar, die aan zijn drie zoons alleen de molen, een ezel en een kat naliet. De oudste zoon erfde de molen, de tweede zoon een ezel. Voor de jongste zoon bleef alleen de kat uit de graanschuur over. De kat bleek echter intelligent en inventief te zijn, en vroeg zijn meester om een paar laarzen en een zak. Nadat hij van de molenaarszoon een paar laarzen had gekregen, ving hij een konijn. Vervolgens begaf de gelaarsde kat zich met het konijn naar het koninklijk hof en verlangde de koning zelf te spreken.

Hij zei: "Sire, ik breng U een konijn uit het gebied van de Markies van Carabas", want zo had de kat de jongste zoon van de molenaar betiteld. Na de overhandiging van een paar patrijzen en ander klein wild, altijd namens de Markies van Carabas, kwam de gelaarsde kat voldoende in de gunst van het hof om aan de weet te komen wanneer de koning en zijn mooie dochter de weg naar de rivier zouden opgaan. Hij vroeg alle boeren langs de route om tegen de koning te zeggen dat het land toebehoorde aan de Markies van Carabas.

"Als je doet zoals ik zeg", zei de gelaarsde kat tegen zijn meester, "zul je je fortuin maken. Je hoeft alleen maar te gaan baden in de rivier op de plaats die ik je zal aanwijzen. Laat de rest maar aan mij over."

Zo kwam het dat, toen de koninklijke stoet de rivier naderde, de kat uitriep: "Help, help, de Markies van Carabas verdrinkt!" De naakte, natte molenaarszoon werd uit het water gered, in koninklijke gewaden gewikkeld en in de koninklijke koets gezet. Het verhaal ontwikkelt zich op de verwachte wijze en de mooie dochter en de "Markies" leefden lang en gelukkig.

De kat bewees zijn eigenaar overigens meerdere diensten. Zo is er het verhaal van de menseneter, wiens kasteel de kat voor de markies had bestemd. De kat overtuigde de menseneter ervan zich in een muis te veranderen, die de kat vervolgens opat.

De kat werd een zeer gerenommeerde persoonlijkheid in de huishouding van de markies en hoefde niet langer muizen te vangen, behoudens dan voor zijn vermaak.

Afbeeldingen[bewerken]

Achtergronden[bewerken]

Stamps of Germany (DDR) 1985, MiNr 2990.jpg

De Gelaarsde Kat als filmster[bewerken]