De kunst van het oorlogvoeren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een bamboe versie van het boek

De kunst van het oorlogvoeren (Traditioneel Chinees: 孫子兵法, Vereenvoudigd Chinees 孙子兵法, Hanyu Pinyin: Sūn Zǐ Bīng Fǎ), is een standaardwerk over de strategie van het oorlogvoeren, geschreven door de Chinese generaal Sunzi (of Sun Tsu) rond 500 voor Christus. Het wordt beschouwd als het oudst bekende boek over oorlog en strategie. In 13 korte hoofdstukken beschrijft de auteur de oorlogvoering op een zodanige manier, dat strategen en generaals het heden ten dage nog steeds gebruiken.

In het boek beschrijft Sunzi hoe aan de hand van vijf factoren kan worden bepaald welke van twee legers een veldslag zal winnen. Ook beschrijft hij de strategie van kosten, bevoorrading, terrein, het gebruik van vuur en het gebruik van spionnen.

De principes in het boek kunnen, behalve in oorlogvoering, volgens sommigen ook op andere terreinen worden gebruikt. Zo is een bewerking van het boek gemaakt voor de advocatuur.

Een Nederlandse vertaling heeft de volgende hoofdstukindeling:

  1. Over beoordelingen
  2. Over het leveren van veldslagen
  3. Het voorbereiden van de aanval
  4. Strategische posities
  5. Strategisch voordeel
  6. Zwakke punten en sterke punten
  7. Gewapend treffen
  8. Zich aanpassen aan de negen variabelen
  9. Inzetten van het leger
  10. Het terrein
  11. De negen terreinsoorten
  12. Aanval met brandstichting
  13. Gebruik van spionnen

Samenvatting van de hoofdstukken [bewerken]

Overgenomen uit de Engelse Wikipedia, hoofdstukken vertaald naar niet-militaire toepassingen.

Een deel van het boek in het Tangut schrift.

Over beoordelingen benoemt de vijf sleutelelementen die aan strijd ten grondslag liggen (missie, klimaat, terrein, leiderschap en methoden) en hoe krachten tegen de concurrentie af te zetten.

Over het leveren van veldslagen behandelt de economische kant van strijd en de noodzaak voor het beperken van de duur en kosten van de strijd.

Het voorbereiden van de aanval stelt dat de bron van kracht bestaat uit eenheid, niet grootte, en de vijf ingrediënten voor succes in elke competitieve situatie.

Strategische posities legt het belang van het verdedigen van bestaande posities tot je ze kunt verbeteren en dat mogelijkheden moeten worden herkend, niet gemaakt.

Strategisch voordeel behandelt het gebruikt van creativiteit en timing voor het opbouwen van momentum.

Zwakke punten en sterke punten verklaart hoe de zwakke kanten van de concurrentie op een bepaald gebied mogelijkheden kunnen scheppen.

Gewapend treffen legt de gevaren van een direct conflict uit en hoe deze te winnen wanneer ze worden opgedrongen.

Zich aanpassen aan de negen variabelen richt zich op de noodzaak voor flexibiliteit in antwoorden en legt uit hoe succesvol op wijzigende omstandigheden in te spelen.

Inzetten van het leger beschrijft de verschillende situaties waarin je je bevindt als je in nieuwe conflictgebieden begeeft en hoe daarop te antwoorden. Veel daarvan richt zich op het evalueren van de bedoelingen van anderen.

Het terrein kijkt naar de drie soorten weerstand (afstand, gevaren en hindernissen) en de zes soorten terreinposities die hieruit voorkomen. Elk van deze posities biedt voordelen en nadelen.

De negen terreinsoorten beschrijft negen situaties in een competitieve campagne en de vaardigheden die nodig zijn om elk van hen succesvol te overkomen.

Aanval met brandstichting legt in het algemeen het gebruik van wapens uit. Het benoemt de vijf aanvalsdoelen, vijf soorten aanvallen en de juiste respons op deze aanvallen.

Gebruik van spionnen richt zich op het belang van goede informatiebronnen, specifieker de vijf soorten bronnen en hoe ze te beheersen.

Externe links [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Sun-Tzu: de kunst van het oorlogvoeren, ISBN 9021532123

Sun-Tzu: winnen zonder strijd, ISBN 9069636247
Wikimedia Commons
Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=De_kunst_van_het_oorlogvoeren&oldid=35609696"