Deeltaxi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Turkse deeltaxi's

Deeltaxi is een vorm van taxivervoer die in Nederland halverwege de jaren '90 is ingevoerd, door Wet voorzieningen gehandicapten (WVG), de huidige WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Een deeltaxi houdt in dat de taxi, zoals het woord al zegt, gedeeld wordt met ander passagiers. Men huurt dus een zitplaats in een taxi en niet de hele taxi. Tot ongeveer 2002 was de deeltaxi alleen toegankelijk voor mensen met een WMO-Budget maar sinds die tijd kan in veel gemeenten iedereen gebruikmaken van deeltaxisystemen (CVV-vervoer).

Andere landen[bewerken]

Vergelijkbare systemen bestaan in veel landen. Zo kent Duitsland de Sammeltaxi, Turkije de Dolmuş en Israël de Sjeroet. Een uitgebreid overzicht is te vinden in de Engelstalige Wikipedia.

Duitsland: Sammeltaxi[bewerken]

De Sammeltaxi is grotendeels vergelijkbaar met de Nederlandse treintaxi, maar is niet beperkt tot bepaalde plaatsen rond een spoorwegstation.

Israel: Sjeroet[bewerken]

Sjeroet is een Hebreeuws woord dat service of dienst betekent. Het betreft bestelbusjes in passagiersuitvoering of gewone personenauto’s die meestal op vaste routes rijden (maar soms ook op verzoek, zoals de Nederlandse treintaxi), en die passagiers meenemen voor vaste tarieven die vergelijkbaar zijn met of soms lager zijn dan de bustarieven. Sjeroets hebben meestal geen vaste dienstregeling en vertrekken gewoonlijk als ze genoeg passagiers hebben. Ze stoppen op verzoek, ook op plaatsen waar geen officiële bushaltes zijn. Verder rijden zij ook buiten de normale werkdagen van de bussen, zoals op sjabbat (zaterdag) en tijdens feestdagen (wanneer er in de meeste plaatsen in het land geen gewone bussen rijden). Op sommige routes rijden ze ook ’s nachts.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Aanbieders van Deeltaxi/CVV vervoer in Nederland zijn o.a.: