Ducati

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ducati 350 cc racer uit 1968
Ducati 350 cc racer uit 1968
Ducati 750 S uit 1975
Ducati 750 S uit 1975
Ducati 900 SS uit 1977
Ducati 900 SS uit 1977
Ducati 999 (2005)
Ducati 999 (2005)

Ducati is een Italiaans motorfietsmerk, voornamelijk bekend door sportieve staande eencilinders en tweecilinders in L-vorm (L-twins) en de kenmerkende desmodromische klepbediening. Ducati is ook beroemd om zijn koningsas-motoren van weleer (750s(s) /900ss). Ducati's van tegenwoordig worden vooral herkend aan hun design en herkenbare geluid. Sinds april 2012 behoort Ducati tot het Duitse autoconcern VAG.[1]

Geschiedenis[bewerken]

Ducati Cucciolo blokje in een Vilar-frame
Ducati Cucciolo blokje in een Vilar-frame
Ducati 98 cc Tursimo uit 1958
Ducati 98 cc Tursimo uit 1958
Ducati TS 175 uit 1959 met een koningsas om de nokkenas aan te drijven
Ducati TS 175 uit 1959 met een koningsas om de nokkenas aan te drijven

Ducati Societa Scientifica Radio Brevetti Ducati, later S.p.A. Ducati Meccanica en Ducati Meccanica S.p.A, Via Ducati, Bologna.

Het bedrijf is ontstaan in 1945 uit de radiofabriek Societa Scientifica Radio Brevetti Ducati die na de Tweede Wereldoorlog - zwaar beschadigd - door de regering werd overgenomen. De eerste producten waren 48 en 65 cc motorfietsen en scooters, waaronder de beroemde 48 cc viertakt “Cucciolo”, waarvan de productie in 1946 werd gestart als onderafdeling van Siata. In dit jaar waren er ook plannen voor het bouwen van een auto, maar verder dan een prototype is het nooit gekomen. Het prototype kreeg de naam DU4. In 1952 kwam de eerste echte Ducati, de “98”.

In 1954 nam men de beroemde constructeur en ontwerper Fabio Taglioni in dienst. Zijn desmodromische klepbediening zou een stempel zetten op vrijwel alle Ducati's die sindsdien gebouwd zijn. In 1959 ging de motorfietsenafdeling als zelfstandig bedrijf verder.

In 1985 ging Ducati op in het Cagiva-concern, nadat al enkele jaren blokken aan Cagiva waren geleverd. In 1996 nam TPG het merendeel van de Ducati aandelen van Cagiva over zodat Ducati weer meer zelfstandig werd. In 1998 werd de TexasPacificGroup (TPG) volledig eigenaar van Ducati. In 1999 ging Ducati naar de beurs en kreeg een notering in New York en Milaan. In December 2005 kwam Ducati weer in Italiaanse handen en werd overgenomen door Investindustrial Holdings. Op 18 april 2012 werd bekendgemaakt dat de autofabrikant Audi het merk Ducati voor 860 miljoen Euro had overgenomen. De bedrijfsschuld van Ducati bedroeg toen 200 miljoen Euro.

Sportgeschiedenis[bewerken]

In de vijftiger jaren van de 20e eeuw nam Ducati met succes deel aan Grand-Prix-races. In de negentiger jaren werden vele successen behaald in de Superbike klasse (tot 1000 cc), met name door Carl Fogarty.

In 2003 keerde Ducati terug in de GP-racerij met een 990 cc viercilinder motor, bereden door Loris Capirossi en Troy Bayliss. Op zondag 15 juni 2003 behaalde Capirossi de eerste overwinning in de nieuwe MotoGP klasse op het Circuit de Catalunya. Op 29 oktober 2006 eindigde het tijdperk van de Desmocedici 990 cc motor. In 2007 stapt de MotoGP over naar 800 cc motoren en deed Ducati weer mee. Op het circuit van Valencia won Ducati met de 1e plek voor Troy Bayliss die eerder in het jaar Superbike kampioen met Ducati werd. Hij verving de geblesseerde Sete Gibernau. De 2e plaats was voor Loris Capirossi, waarbij hij het ronderecord verbeterde op het circuit van Valencia. Hij won eerder in het seizoen de races van Spanje, Tsjechië en Japan. Uiteindelijk eindigde Loris Capirossi als 3e in het algemene klassement van de MotoGP met 229 punten. 2007 was een succesvol jaar voor Casey Stoner en Ducati. De nieuweling bij Ducati won in 2007 wereldtitel in de MotoGP-klasse op zijn Desmosedici GP07 met 367 punten. Dani Pedrosa werd 2e op Honda en Valentino Rossi 3e op een Yamaha met 241 punten. 2008 was een minder seizoen voor Ducati. Ondanks het superieure vermogen van de V4 met desmodromische klepbediening werd het kampioenschap niet gewonnen. Casey Stoner werd uiteindelijk 2e met 280 punten. Zijn teamgenoot Marco Melandri genoot een debacle. Hij werd 17e met 51 punten. Zelfs nog achter het satelliet-team van ALice met rijders: Tony Elias 12e, 97 punten en Sylvain Guintoli 13, 67 punten.

Bekende types[bewerken]

Galerij[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties