Edward Witten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edward Witten in 2008

Edward Witten (Baltimore, 26 augustus 1951) is een Amerikaans wiskundig natuurkundige (een combinatie van theoreticus op het gebied van natuurkunde en wiskunde) en professor aan het 'Institute for Advanced Study' in Princeton, New Jersey.

Biografie[bewerken]

Witten is geboren in Baltimore, Maryland in een Joodse familie als zoon van Lorraine W. Witten en Louis Witten, een theoretisch natuurkundige gespecialiseerd in zwaartekracht en de algemene relativiteitstheorie. Hij verkreeg een graad in de geschiedenis aan de Brandeis University. Witten begon een loopbaan als politiek journalist en publiceerde voor The New Republic en The Nation. Hij werkte ook korte tijd voor de presidentsverkiezings campagne van George McGovern. Nadien deed Witten nog een poging tot een studie economie maar voltooide die niet. Hij besloot toen in de voetstappen van zijn vader te gaan en begon een studie toegepaste wiskunde aan de universiteit van Princeton waar hij promoveerde in 1976 onder supervisie van David Gross. Vervolgens ging hij aan de slag als theoretisch onderzoeker en professor in de natuurkunde en wiskunde aan o.a. Harvard, Princeton en Caltech. Tegenwoordig is hij voornamelijk werkzaam aan de Princeton Universiteit.

Werkterrein[bewerken]

Edward Witten is een vooraanstaand theoretisch onderzoeker die de zeer ingewikkelde M-theorie als voornaamste werkgebied heeft. Hierdoor doet hij op veel gerelateerde gebieden eveneens belangrijk onderzoek. Zijn resultaten zijn moeilijk te begrijpen, zelfs voor collega wetenschappers, maar worden door de wetenschappelijke wereld op de voet gevolgd. Enkele onderzoeksterreinen waarop Witten zich laat horen:

Status en eerbewijzen[bewerken]

Witten wordt beschouwd als de grootste levende theoretische fysicus van onze tijd en als de opvolger van Albert Einstein wegens zijn belangrijke theoretische bijdragen aan de natuurkunde; anders dan Einstein ontwikkelt hij ook nieuwe wiskunde. Witten heeft ook de hoogste h-index (110) van alle levende natuurkundigen.[1][2]

Voor zijn bijdragen aan de wiskunde en de natuurkunde heeft Witten al vele prijzen gekregen. Zo is hij de enige theoretische fysicus die de Fields Medal heeft mogen ontvangen, die wel de Nobelprijs voor wiskunde wordt genoemd.

In 2010 ontving Witten de Lorentzmedaille.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Philip Ball, Index aims for fair ranking of scientists, Nature 436, 900 (18 August 2005)
  2. The H-Index: The Hot Topic in Information Science, Times Higher Education, 13 March 2008