Fallschirmjäger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fallschirmjäger tijdens de landing op Kreta in 1941

De Fallschirmjäger der Wehrmacht was een van de meest prestigieuze elite-eenheid van het Duitse leger in de Tweede Wereldoorlog. De Fallschirmjäger (Jager is de Duitse term voor licht-bewapende infanterie) waren gespecialiseerd in verrassingsaanvallen ver achter de vijandelijke linies. Deze aanvallen werden altijd uitgevoerd vanuit de lucht met behulp van parachutes en zweefvliegtuigen.

Blizkrieg[bewerken]

De Fallschirmjäger kwamen vooral veel in actie bij de zogeheten Blitzkrieg-invasies: de jagers sprongen ver achter de vijandelijke linies uit hun vliegtuigen en namen belangrijke strategische doelen in waarna het voor de andere infanteriedivisies makkelijker was om het gebied te veroveren. De jagers kwamen voor het eerst in actie in Polen in 1939 en in mei 1940 speelden ze een grote rol bij de verovering van Nederland, België en Frankrijk. In 1941 werden ze tevens ingezet bij de verovering van het eiland Kreta. De jagers werden ook sporadisch ingezet bij de invasie van Rusland. In het verdere verloop van de oorlog nam het aantal invasies van het Duitse leger af waardoor de jagers eigenlijk een beetje overbodig werden. De jagers bleven veel buiten actie en vochten alleen nog maar in 1944 bij het verdedigen van het Franse stadje Carentan en in Italië in Monte Cassino.

Luftwaffe[bewerken]

Omdat de jagers gebruik maakten van vliegtuigen, hoorden ze ook bij de Luftwaffe; dit was ook de reden waarom de Jagers meestal blauwe Luftwaffe-uniformen droegen. De jagers hadden kostbare lichtgewicht wapens zoals Beretta Modello 38 9 mm mitrailleur, de FG42 en het Browning FN P-35 9 mm pistool die speciaal ontworpen waren om te dragen bij parachutesprongen. Vanwege de hoge prijs waren deze wapens alleen voor de jagers beschikbaar. De vijf divisies van Fallschirmjäger hadden een totale sterkte van 35.000 man. Het concept van de Fallschirmjäger heeft een grote invloed gehad op de techniek van oorlogvoeren in het algemeen.

Verwording[bewerken]

Later in de oorlog, vooral in de Slag om de Ardennen en kort daarna werd de term Fallschirmjäger ook gebruikt om "bij elkaar geraapte" troepen aan te duiden. Van de oorspronkelijke gedachte van elitetroepen was niets meer over. Omdat de Duitsers steeds moeilijker aan vervanging van manschappen en materieel konden komen werden Fallschirmjägerregimenten opgericht. In werkelijkheid waren dit geen Fallschirmjägerregimenten, omdat ze in het geheel niet over vliegtuigen of ander zwaar materieel beschikten, slechts over allerlei handvuurwapens en granaten.