Familia (Rome)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De familia (cf. Gr. oι̉κoς) was de kern van de pre-urbane Romeinse samenleving. Een familia stond onder leiding van de pater familias die naar Romeins recht zijn patria potestas ("vaderlijk gezag") kon doen gelden voor de mater familias (zijn echtgenote), filii familias (zijn zonen), filiae familia (zijn dochters), nepotes ex filiorum (zijn kleinzonen via zijn zonen) en servi familias (zijn slaven). Hij had ius vitae necisque (recht op leven en dood), maar was moreel verplicht voor tuchtiging een familieraad bijeen te roepen. De censor had bovendien de bevoegdheid om patres familias die het te bont maakten, uit hun stand te zetten.
Verscheidene familiae vormden een gens, die gebaseerd was op banden met een gemeenschappelijke voorvader (reëel of fictief). De gens regelde de onderlinge relaties tussen de familiae van de gens.
Tot slot behoorde waren deze gentes opgenomen in drie tribi die onder leiding stonden van een tribunus. Deze drie tribi waren de Ramnes verbonden aan het Palatijn, de Tities verbonden aan de mons Esquilinus en de Luceres verbonden aan de mons Caelius. Elke tribus werd ingedeeld in tien curiae. Elk van deze curia stonden onder leiding van een curio.