Flitshandel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Flitshandel (ook bekend als high-frequency trading) is een methode om te speculeren op valuta- en aandelenkoersen waarbij in zeer korte tijd (minder dan een seconde) zowel gekocht als verkocht wordt. Hierbij wordt dus gespeculeerd op kleine koerswijzigingen die zich in korte tijd voordoen of op kleine verschillen in de waarde van hetzelfde aandeel op verschillende beurzen (arbitrage). Door binnen een fractie van een seconde te kopen, te verkopen en meteen weer te kopen, kunnen met kleine koersverschillen grote winsten gemaakt worden.

Flitshandel gebeurt volledig geautomatiseerd. De concurrentie hangt niet zozeer af van inzicht maar juist veel meer van de snelheid waarmee de software reageert. Om te concurreren moet dus steeds snellere hardware worden aangeschaft, de software zo economisch mogelijk worden geprogrammeerd en moet geïnvesteerd worden in een snelle dataverbinding met de beurs.

Flitshandel wordt sinds eind jaren negentig toegepast en is sindsdien aan een opmars bezig.

Enkele strategieën[bewerken]

  • Arbitrage: Aandelen van grote multinationals worden vaak op meerdere beurzen tegelijk verhandeld. De koersen zijn niet altijd gelijk, zeker niet als het aandeel in beweging is. Door op de ene beurs te kopen en op de andere tegelijkertijd te verkopen, kan per aandeel een kleine winst gemaakt worden.
  • Koersfluctuaties: Koersen hebben de neiging doorlopend te bewegen. De software moet deze schommelingen zo vroeg mogelijk ontdekken en ook kunnen zien wanneer een stijging of daling weer voorbij is. Door koop- en verkooporders in te leggen bij de beurs die net iets onder of boven de koers liggen, kan men vroegtijdig zien of de koers aan het stijgen, dan wel dalen is. Immers wanneer een verkooporder die iets boven de koers ligt ook daadwerkelijk uitgevoerd wordt, kun je als verkopende partij zien dat het aandeel aan een (kleine) stijging is begonnen. Wanneer de koers stijgt, dient men het aandeel te kopen en even later tegen het einde van de koersstijging te verkopen. Wanneer de koers daalt, dient men short te gaan.
  • Voorspelbare grote orders: indexfondsen en pensioenfondsen doen op vaste tijden grote aan- en verkopen. Deze transacties zorgen voor kleine koersschommelingen die makkelijk te herkennen zijn. Het is dan belangrijk om deze te zien aankomen en vervolgens snel te herkennen of deze tot een stijging of juist een daling leiden.
  • Handel met voorkennis: een hardnekkig gerucht is dat een aantal beurzen aan flitshandelaren de mogelijkheid tot voorkennis bieden. In het geval van flitshandel betekent dit dat de beurs trendinformatie een fractie van een seconde eerder aanbiedt aan een flitshandelaar waardoor deze net iets eerder kan anticiperen. In 2014 startte de Amerikaanse FBI een onderzoek naar deze beschuldigingen bij meerdere beurzen[1].

Kritiek[bewerken]

Flitshandel zorgt ook voor maatschappelijke risico's. In de Verenigde Staten is ongeveer 75 procent van de beurshandel flitshandel[2] en dit zal mogelijk steeds meer worden. Flitshandel zorgt ervoor dat beurskoersen makkelijker in beweging kunnen komen en heeft al een aantal keren tot een zogenaamde flashcrash geleid. Dit is een dip in de beursindex die van korte duur is. Op 6 mei 2010 daalde de Dow Jones negen procent om zich na een paar minuten weer te herstellen. Hier staat tegenover dat flitshandel de koersen en koersverschillen ook juist kan stabiliseren en dat het mogelijk tot kleinere verschillen tussen de bied- en laatprijzen heeft gezorgd.

Om het de flitshandelaren moeilijker te maken, wordt mogelijk een transactiebelasting ingevoerd zoals Italië als eerste (en enige) land deed in 2013[3] .

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  1. NU.nl FBI onderzoekt 'flitshandel' 1 april 2014
  2. Biais, B., & Woolley, P. (2011). High frequency trading. Manuscript, Toulouse University, IDEI.
  3. Clinch, M. (2013, September 2). Italy launches tax on high-frequency transactions. CNBC. Gezien op 5 november, 2013 op http://www.cnbc.com/id/101002422