Fonautograaf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tekening van een fonautograaf

De fonautograaf (Frans: phonautographe) is een apparaat met een hoorn met een stift eraan die geluidstrillingen vastlegt op een met roet zwart gemaakt stuk papier wat vastgemaakt is op een draaiende trommel. De machine is uitgevonden door de Franse drukker Édouard-Léon Scott de Martinville in 1857.

Opname uit 1860 van het lied Au clair de la lune met een fonautograaf (duur: 10 sec.)

De fonautograaf was bedoeld voor de wetenschappelijke bestudering van stemgeluid. Scott heeft zijn eigen opnames dus nooit gehoord aangezien hij niet de mogelijkheid had om de opname weer af te spelen.

In 2008 zijn met moderne technieken (een optische scan en virtuele stylus) de wetenschappers van het Lawrence Berkely National Laboratory er in geslaagd een oude tekening van geluidsgolven weer om te zetten in geluid. Het betrof een pas in een Frans archief teruggevonden opname van het volksliedje Au clair de la lune. Het is ingezongen op 9 april 1860, en is daarmee de oudst bekende geluidsopname in de geschiedenis. Het fragment werd officieel gepresenteerd op een congres in Palo Alto op 28 maart 2008.

Externe link[bewerken]