Garnizoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Garnizoen (van Oudfrans garnison) is een militaire term voor een ongedefinieerd aantal soldaten dat op een specifieke plaats is gestationeerd, oorspronkelijk om die plaats te bewaken, maar tegenwoordig ook vaak met die plaats als thuisbasis.

Geschiedenis[bewerken]

Een garnizoen was meer dan slechts een aantal soldaten. Soldaten waren getrouwd, hadden een vrouw en kinderen. Dat kon leiden tot een plotselinge bevolkingsgroei door de toevoeging van (in sommige gevallen) een complete samenleving binnen een garnizoensstad. Als er veel troepenversterkingen noodzakelijk waren kon het voorkomen dat bij gebrek of tekort aan kazernes of barakken soldaten werden gehuisvest bij burgers. Economisch zullen sommige steden mogelijk baat hebben gehad van zo'n bevolkingstoename. Anderzijds kon het ook gebeuren dat een garnizoen in aantal groter was dan de burgerbevolking. Zo kreeg men in 1603 bijvoorbeeld in 's-Hertogenbosch te maken met een plotselinge bevolkingsgroei van ruim vijfduizend personen, met als gevolg een ingestelde avondklok om orde en rust te bewaren.

Uittocht van het Spaanse garnizoen uit Breda, anoniem, 1637. Goed te zien op de afbeelding is de complete samenleving binnen een garnizoen, vrouwen, kinderen en geestelijken trekken met de soldaten mee. (Collectie: Rijksmuseum Amsterdam)


Bronnen, noten en/of referenties