Gregori Aminoffprijs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Gregori Aminoff prijs is een internationale prijs die sinds 1979 jaarlijks wordt uitgereikt door de Zweedse Academie op het gebied van de kristallografie. De prijs is bedoeld voor "gedocumenteerde, individuele bijdragen op het gebied van de kristallografie, met inbegrip van de vakgebieden die zich bezichhouden met de dynamiek van de vorming en oplossing van kristalstructuren. Voorkeur wordt verleend aan werk met een elegante aanpak van het probleem."[1] De prijs kan aan een individuele winnaar worden uitgereikt, maar ook aan meerdere personen.

De prijs is vernoemd naar de Zweedse wetenschapper en artiest Gregori Aminoff (1883-1947), die vanaf 1923 werkzaam was als hoogleraar in de mineralogie aan het Naturhistoriska riksmuseet. De prijs is in het leven geroepen als een initiatief van zijn weduwe, Birgit Broomé-Aminoff.

Jaar Naam Citataat
1979 Paul Peter Ewald (Verenigd Koninkrijk)
1980 (Prijs niet uitgereikt)
1981 Charles Frank (Verenigd Koninkrijk)
1982 Gunnar Hägg (Zweden)
1983 J. M. Robertson (Verenigd Koninkrijk)
1984 David Harker (Verenigde Staten)
1985 André Guinier (Frankrijk)
1986 Erwin Félix Bertaut (Frankrijk)
1987 Otto Kratky (Oostenrijk)
1988 Isabella L. Karle (Verenigde Staten)
1989 Arne Magnéli (Zweden)
1990 Jack Dunitz (Zwitserland)
1991 David Phillips (Verenigd Koninkrijk)
1992 Michael M. Woolfson (Verenigd Koninkrijk)
1993 Clifford G. Shull (Verenigde Staten)
1994 Michael G. Rossmann (Verenigde Staten)
1995 Hugo Rietveld (Nederland)
1996 Philip Coppens (Verenigde Staten)
1997 Wayne A. Hendrickson (Verenigde Staten) "voor zijn bijdragen aan fasehoek bepaling van macromoleculaire kristallen met behulp van afwijkende verstrooiing en meting van meerder golflengtes"
1998 Pietro Marten De Wolff (Nederland), Aloysio Janner (Nederland), Ted Janssen (Nederland) "voor hun bijdragen aan de theorie en praktijk van verfijnde gemoduleerde structuren"
1999 Richard Henderson (Verenigd Koninkrijk) , Nigel Unwin (Verenigd Koninkrijk) "voor hun ontwikkeling van methoden voor de structurele bepaling van biologische macromoleculen met behulp van elektron diffractie"
2000 Dan Shechtman (Israël) "voor zijn ontdekking van quasikristallen"
2001 Kenneth C. Holmes (Duitsland) "voor zijn baanbrekende ontwikkeling van methoden voor het bestuderen van biologische macromoleculen, in het bijzonder spierproteïnen, bij synchroton straling"
2002 Leslie Leiserowitz (Israël), Meir Lahav (Israël) "voor zijn fundamenteel onderzoek van kristalgroei en de toepassing daarvan op de scheiding van enantomeren en voor zijn studies aan oppervlaktestructuren bij synchroton straling"
2003 Axel Brünger (Verenigde Staten), T. Alwyn Jones (Zweden) "voor zijn ontwikkelingen van verfijnde technieken voor macromoleculen", "voor zijn baanbrekende ontwikkeling van methoden voor het interpreteren van elektron-dichtheid kaarten en het bouwen van modellen voor biologische macromoleculen met behulp van computergrafieken"
2004 (Prijs niet uitgereikt)
2005 Ho-Kwang Mao (Verenigde Staten) "voor zijn baanbrekend onderzoek van solide materialen onder extreem hoge druk en temperaturen"
2006 Stephen Harrison, Harvard University and David Stuart, Oxford University "voor hun opmerkelijke bijdrage op het gebied van virus kristallografie"
2007 Sumio Iijima "voor zijn structurele studies van carbon nanotubes"
2008 Hans Eklund "voor zijn kristallografische studies van ribonucleotide reductase"

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Gregori Aminoff Prize. Kungliga Vetenskapsakademien Geraadpleegd op 17 juni 2012