Hartsvanger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
hartsvanger

Een hartsvanger is een kort, dik snijzwaard, of een dikke sabel, met een recht of licht gekromd lemmet, en vaak een solide mand-vormig gevest.

Etymologie[bewerken]

De hartsvanger werd waarschijnlijk oorspronkelijk gebruikt voor de jacht, waaraan hij zijn naam te danken heeft (hertenvanger).

Geschiedenis en gebruik[bewerken]

Het was het favoriete wapen van zeelieden, omdat het sterk genoeg was om door dikke touwen, zeil en hout te snijden. Het is tevens kort genoeg om in gevechten op korte afstand te gebruiken, zoals tijdens het enteren, in de touwen of benedendeks. Een ander voordeel van de hartsvanger is dat deze gemakkelijk in het gebruik was. Er was minder training voor nodig dan bij een rapier, floret of een degen, en als infanteriewapen was het effectiever dan een sabel. De hartsvanger komt vaak voor in piratenfilms.

Ook op land werd het gebruikt, bij cavaleriesoldaten zoals de Mamelukken, omdat het licht-gekromde lemmet handig was in steekgevechten.

De hartsvanger werd ook vaak als landbouwgereedschap gebruikt (zoals ook de machete), voornamelijk in het tropisch regenwoud en in de suikerrietteelt in het Caraïbisch gebied en Midden-Amerika.

Volgens de piratenlegendes is de hartsvanger uitgevonden door Caraïbische boekaniers, en was het oorspronkelijk een lang mes om vlees mee te snijden. Of dit historisch gezien correct is, is twijfelachtig.

De Britse marine gebruikte tot 1941 nog de hartsvanger. Ook de marine van de Verenigde Staten heeft het in de twintigste eeuw nog gebruikt.

Aan het Nederlands hof werd de hartsvanger gedragen door de Hofjager.

Trivia[bewerken]

Hartsvanger is ook de titel van een geschriftenbundel van Anneke Brassinga.

Zie ook[bewerken]