Het is weer zo laat!

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dolf Brouwers als Waldo van Dungen in Het is weer zo laat!

Het is weer zo laat! was een tiendelige televisieserie die van 12 februari 1978 tot en met 23 april 1978 wekelijks door de VPRO op de zondagavond werd uitgezonden.

De serie, die ook wel bekendstond als Waldolala, werd bedacht, geschreven, samengesteld en geregisseerd door Wim van der Linden, Wim T. Schippers, Gied Jaspars en Ellen Jens. De titelsong werd gezongen door de groep Luv' en was het nummer U.O.ME (you owe me) waardoor de groep bekend werd.

Concept[bewerken]

De hoofdrol werd gespeeld door Dolf Brouwers die de rol van Waldo van Dungen speelde. Eerst was Waldo corrector bij uitgeverij de Horizon en in de avonduren hulpober bij een nachtclub. Dan ontmoet hij de rijke Gé Braadslee (gespeeld door Mimi Kok) en ze wordt verliefd op Waldo en koopt de nachtclub, waarna Waldo directeur wordt. Hij noemde de nachtclub Waldolala wat een samenvoeging van "Waldo" en "O-la-la" was.

Verder kwam in de serie de figuur Boy Bensdorp (Rob van Houten) voor. Boy Bensdorp was, nadat zijn moeder op sterven lag en hij niet meer door haar kon worden opgevoed, opgevoed door Verkade. Door hem werd hij in Waldolala als protestzanger gepresenteerd met het lied "De neutronenbom". Daarna werd hij de spreekstalmeester en zag er in tegenstelling tot later in zijn smoezelige cafetaria er keurig in het pak uit. Ook kwam de figuur Jan(tje) Vos (Clous van Mechelen) voor, de pianostemmer die geregeld met Gé Braadslee vreemdging als Waldo er niet was. Cees Schouwenaar speelde in de serie een rol van solliciterende ober en was nog niet Henk Pal. Ook speelde hij de rol van een zakenman die de WC had volgekliederd.

Nadat Waldo directeur geworden was, stelde hij Ada Blooker (Hannah de Leeuwe) aan als bedrijfsleidster, die geregeld vreemdging met Boy Bensdorp. Waldo wil (op zijn leeftijd) nog een kind van Gé maar dat zit er niet in. Later blijkt Waldo een dochter Petra te hebben (Katelijne Hoorweg) uit een vorige relatie. Ze blijkt zwanger te zijn en Waldo wordt opa.

Uiteindelijk brandt de nachtclub door onachtzaamheid volledig af en blijkt Waldo niet verzekerd. Gé verlaat hem en Waldo moet noodgedwongen weer terug naar uitgeverij de Horizon als corrector. Hier moet hij het in het geheim door zijn psychiater dr. Karlheinz Lindt (Cor Beurkens) geschreven werk over hem zelf corrigeren. Deze laatste, welke sprak met een sterk Duits accent, hing zich later in zijn praktijk op. Ook moet Waldo de villa van Gé verlaten en komt op een achteraf kamertje bij hospita mevrouw de Beukelaer terecht. Hij stort volledig in en gaat van ellende dood. De serie eindigt dan ook op een begraafplaats, waar dochter Petra afscheid van hem neemt.

In deze laatst scène is een grafsteen van een Wilhelmina Kuttje, geboren 1900, overleden 1967 te zien, wat de aanleiding was voor het ontstaan van het latere typetje van Wim Schippers Wilhelmina Kuttje junior.

Over de reeks[bewerken]

Feitelijk was de hele serie een flashback in de ogen van zijn psychiater die samen met zijn secretaresse Thea Venz een boek over het geval Waldo van Dungen wilde schrijven.

Opvallend in de serie waren de achternamen. Alle personages zijn genoemd naar een merk chocolade uit heden en/of verleden zoals Van Dungen, Lindt, Bensdorp, Ada Blooker (bedrijfsleidster), de Heer van Houten, Driessen, Vink, Verkade, Droste, Hershey, Korff, Ringers, De Beukelaer, Venz en De Zaan.